॥वाल्मीकिरामायणम् சுந்தர காண்டம் · சர்க்கம் 28

சுந்தர காண்டம்

சர்க்கம்

சீதை உயிர்விட முயலுதல்

ராவணனின் சொற்களை நினைத்து அஞ்சிய சீதையின் புலம்பல், அறவொழுக்கம் பயனற்றுப்போனதோ என்ற எண்ணம், சடைப்பின்னலால் உயிர்விடும் உறுதி, நற்சகுனங்களின் தோற்றம்

ராக்ஷசேந்திரனான ராவணனின் அந்த விரும்பத்தகாத சொல்லைக் கேட்டு, அந்தத் துன்பத்தால் வாடிய சீதை, காட்டின் நடுவே சிங்கத்தால் தாக்கப்பட்ட யானையரசனின் இளம் பெண்குட்டியைப் போல நடுநடுங்கினாள். ராக்ஷசிகளின் நடுவே இருந்த அந்த அச்சமுடையவள், ராவணனால் சொற்களால் கடுமையாக மிரட்டப்பட்டு, ஆளரவமற்ற அடர்காட்டின் நடுவே கைவிடப்பட்ட ஒரு சிறுமியைப் போலப் புலம்பினாள். இரண்டு உவமைகளும் அவளுடைய ஆதரவற்ற நிலையை வருணிக்கின்றன — சிங்கத்தின் பிடியில் சிக்கிய பெண்யானைக் குட்டி, காட்டில் கைவிடப்பட்ட சிறுமி. இரண்டிலும் இளமையும் வலிமையின்மையும் சுட்டப்படுகின்றன. முந்தைய சர்க்கத்தில் திரிஜடையின் கனவு நம்பிக்கை அளித்தது; ஆனால் ராவணனின் மிரட்டலின் நினைவு மீண்டும் அவளை அச்சத்தால் சூழ்ந்துகொள்கிறது. இந்தச் சர்க்கம் முழுவதும் உபஜாதி யாப்பில் அமைந்தது; இதனால் புலம்பலின் இசைத்தன்மையும் ஆழமும் கூடுகின்றன. ‘பாலா’ (இளம்பெண்), ‘கன்யா’ (சிறுமி) என்ற சொற்களால் கவிஞர் சீதையின் மென்மையை மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறார்.

‘காலமல்லாத காலத்தில் மரணம் வருவதில்லை என்று உலகில் சான்றோர் சொல்வது உண்மையே; ஏனெனில் இவ்வாறு மிரட்டப்படும் புண்ணியமற்ற நான் ஒரு கணமேனும் உயிர் வாழ்கிறேன். இன்பம் இழந்து, பல துன்பங்களால் நிறைந்த என் இந்த இதயம் நிச்சயமாகத் திண்மையானது; ஆகவேதான் இடியால் தாக்கப்பட்ட மலைச்சிகரம் போல இன்று இது ஆயிரம் துண்டுகளாகச் சிதறவில்லை. இதில் என் குற்றம் இல்லை — காண்பதற்கு வெறுப்பூட்டும் இவனால் நான் கொல்லப்படத்தக்கவள்; இருபிறப்பாளன் இருபிறப்பாளன் அல்லாதவனுக்கு மந்திரத்தை வழங்காததுபோல, நானும் இவனுக்கு என் அன்பை வழங்க இயலாதவள். உலகத்தின் தலைவரான அவர் வராவிட்டால், பண்பற்ற ராக்ஷசேந்திரன், கருவில் இருக்கும் உயிரை அறுவை மருத்துவன் அறுப்பதுபோல, கூரிய ஆயுதங்களால் என் அங்கங்களை விரைவிலேயே வெட்டிவிடுவான். துயருற்றிருக்கும் எனக்கு இதுவே துன்பம் — அரசனுக்குச் செய்த குற்றத்துக்காகக் கட்டப்பட்டு, கொல்லப்படவிருக்கும் திருடனுக்கு இரவின் முடிவு விரைவில் வருவதுபோல, நீண்டதாகத் தோன்றிய இரண்டு மாதங்களும் விரைவில் வந்துவிடும்.’ இங்கே இருபத்தைந்தாம் சர்க்கத்தில் வந்த உலக வழக்கு மீண்டும் வருகிறது. மந்திரத்தின் உவமை சீதையின் அன்பின் புனிதத்தைச் சுட்டுகிறது — அவளுடைய இதயம் ராமனுக்கு மட்டுமே உரியது, தகுதியற்றவனுக்குக் கொடுக்கத்தக்கதன்று. ‘ஶல்யக்ருந்தன்’ என்பவன் அறுவை மருத்துவன்; இந்தி உரை, திதியின் கருவை இந்திரன் வெட்டியதையும் நினைவூட்டுகிறது. திருடனின் உவமை காத்திருப்பின் வேதனையைக் காட்டுகிறது — மரணம் உறுதி, காலம் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கிறது. இங்கே அச்சுப் பதிப்பில் ஆறாம் சுலோகத்தின் இரு பாதிகளும் செம்மைப் பதிப்பின் வரிசைக்கு மாறான வரிசையில் உள்ளன.

‘ஹா ராமா, ஹா லக்ஷ்மணா, ஹா சுமித்திரையே, ஹா ராமனின் தாயே கௌசல்யையே, ஹா என் தாய்மார்களே — பேரலைக்காற்றில் சிக்கிய கப்பல் பெருங்கடலில் மூழ்குவதுபோல, நல்வினை குறைந்த நான் அழிகிறேன். மானின் உருவம் தாங்கிய அந்த உயிரினத்தால், வேகமிக்க அந்த இரு அரசகுமாரர்களும், மின்னலால் தாக்கப்பட்ட இரு சிறந்த சிங்கங்களைப் போல, என் காரணமாக நிச்சயமாகக் கொல்லப்பட்டிருப்பார்கள். மான் உருவம் தாங்கிய அது காலனே போலும்; அப்போது நல்வினை குறைந்த என்னை அது ஆசைகாட்டி மயக்கியது; மதிகெட்ட நான் ராமனின் தம்பியையும், லக்ஷ்மணனின் அண்ணனையும் — என் போற்றுதற்குரிய இருவரையும் — அனுப்பிவைத்தேன். ஹா, சத்திய விரதம் உடையவரே, நீண்ட கைகளை உடையவரே, முழுநிலவு போன்ற முகமுடையவரே, உயிருலகத்துக்கு நன்மை செய்பவரே, அன்புக்குரியவரே, ராக்ஷசர்களால் கொல்லப்படவிருக்கும் என்னை நீர் அறியவில்லையே.’ இங்கே சீதை மாரீசனின் நிகழ்ச்சியையும் தன் மதியீனத்தையும் நினைத்துத் தன்னையே நிந்திக்கிறாள். மான் காலனின் உருவமே என்பது அவளுடைய விளக்கம் — விதியின் வலிமை. ‘தாய்மார்களே’ என்ற பன்மை தசரதனின் மனைவியர் அனைவரையும் நினைவூட்டுகிறது. மின்னலால் தாக்கப்பட்ட சிங்கங்கள் என்ற உவமை திடீரென்று வரும் அழிவைச் சுட்டுகிறது.

‘வேறு தெய்வத்தை வணங்காமை, பொறுமை, தரையில் படுத்தல், தர்மத்தில் கட்டுப்பாடு, கணவனையே தெய்வமாகக் கொள்ளும் கற்பு — நான் செய்த இவை அனைத்தும், நன்றிகெட்டவர்களுக்கு மனிதர்கள் செய்யும் உதவியைப் போல, பயனற்றுப்போயின. நான் கடைப்பிடித்த இந்தத் தர்மம் வீணாயிற்று; ஒருவனையே கணவனாகக் கொள்ளும் இந்த நெறி பொருளற்றுப்போயிற்று; ஏனெனில் மெலிந்து, நிறம் இழந்து, உம்மைப் பிரிந்து, மீண்டும் சேரும் நம்பிக்கை இழந்த நான் உம்மைக் காணாமல் இருக்கிறேன். தந்தையின் ஆணையை நெறிப்படி நிறைவேற்றி, விரதத்தை முடித்துக் காட்டிலிருந்து திரும்பிய நீர், அச்சம் நீங்கி, நோக்கம் நிறைவேறியவராக, அகன்ற கண்களுடைய பெண்களோடு இன்புற்றிருப்பீர் என்று எண்ணுகிறேன். ராமா, நானோ உம்மிடம் ஆசை கொண்டு, நெடுங்காலமாக அழிவுக்கே என் உள்ளத்தைப் பிணைத்துக்கொண்டவளாக, தவத்தையும் விரதத்தையும் வீணாகக் கடைப்பிடித்து, நல்வினை குறைந்த, நிந்திக்கத்தக்க இந்த உயிரைத் துறப்பேன்.’ இங்கே சீதையின் நம்பிக்கையின்மை உச்சத்தை அடைகிறது — தர்மத்தின் பலனையும் அவள் ஐயத்துடன் பார்க்கிறாள். ஆனால் ராமன் மீது அவளுக்குச் சினமில்லை; அவருடைய இன்பத்தையே அவள் கற்பனை செய்கிறாள். ‘அழிவுக்கே உள்ளத்தைப் பிணைத்துக்கொண்டவள்’ என்ற சொல் உருக்கமானது — அன்பே தன் அழிவுக்குக் காரணம் என்று அவள் எண்ணுகிறாள். வேறு தெய்வத்தை வணங்காமை முதலான ஐந்து விரதங்களும் கற்புடைய மனைவியின் தர்மத்தின் சாரம்; அவை பயனற்றுப்போயினவோ என்ற எண்ணம் அவளுடைய நம்பிக்கைக்கு ஒரு சோதனை. ஆனால் அவற்றைக் கைவிட அவள் விரும்பவில்லை; உயிரை மட்டுமே துறக்க விரும்புகிறாள்.

‘நஞ்சாலோ கூரிய ஆயுதத்தாலோ விரைவில் உயிரைத் துறப்பேன்; ஆனால் இந்த ராக்ஷசனின் மாளிகையில் எனக்கு நஞ்சையோ ஆயுதத்தையோ தருபவர் எவரும் இல்லை.’ பலவாறு சிந்தித்துத் துயரத்தால் வெந்த சீதை, தன் சடைப்பின்னலைப் பற்றிக்கொண்டு, ‘இந்தச் சடைப்பின்னலால் கழுத்தைச் சுருக்கிட்டுக்கொண்டு விரைவில் யமனிடம் செல்வேன்’ என்று முடிவு செய்தாள். உடல் முழுவதும் மென்மையான அவள் அந்த மரத்தின் கிளையைப் பற்றிக்கொண்டு அருகே நின்றாள். ராமனையும், ராமனின் தம்பியையும், தன் குலத்தையும் நினைத்துக்கொண்டிருந்த அந்த அழகிய அங்கங்களுடையவளின் முன்னே அப்போது, துயரைப் போக்கும், மன உறுதியை வளர்க்கும், உலகில் சிறந்தவையாக, முன்பும் பலித்தவையாக அறியப்பட்ட பல சகுனங்கள் தோன்றின. ராமனைப் பிரிந்ததுமுதல் அவிழ்க்கப்படாத அந்தச் சடைப்பின்னலே மரணத்தின் கருவியாக ஆயத்தமாகிறது; இதுவே உருக்கத்தின் உச்சப் புள்ளி. ஆனால் அதே கணத்தில் நற்சகுனங்கள் தோன்றுகின்றன; இதனால் கதை மீண்டும் நம்பிக்கையை நோக்கித் திரும்புகிறது. செம்மைப் பதிப்பில் இங்கே கூடுதலாக ஒரு சுலோகம் (‘இதீவ ஸீதா பஹுதா விலப்ய…’ — இவ்வாறு சீதை பலவாறு புலம்பி…) உள்ளது; அது அச்சுப் பதிப்பில் இல்லை. அடுத்த சர்க்கம் இந்தச் சகுனங்களை விரிவாக வருணிக்கும்.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डेऽष्टाविंशः सर्गः॥ २८॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க