॥वाल्मीकिरामायणम् யுத்த காண்டம் · சர்க்கம் 36

யுத்த காண்டம்

சர்க்கம்

மால்யவானை இகழ்தலும் இலங்கையின் காவல் ஏற்பாடும்

மால்யவானின் நல்லுரையை ராவணன் பொறுக்காமை, ராமனை இழிவுபடுத்துதல், தன்மானத்தை முழங்குதல், மால்யவான் வெளியேறுதல், நான்கு வாயில்களிலும் நடுக் காவல்நிலையிலும் படைத்தலைவர்களை நியமித்தல், ராவணன் அந்தப்புரம் புகுதல்

காலத்தின் வசப்பட்ட தீய உள்ளமுடைய பத்துத்தலையன், மால்யவான் நலம் கருதிச் சொன்ன அந்தச் சொல்லைப் பொறுக்கவில்லை. சினத்தின் வசப்பட்ட அவன் முகத்தில் புருவங்களை நெரித்து, பொறாமையால் கண்களை உருட்டியபடி மால்யவானிடம் சொன்னான்: ‘நலம் கருதுவது போல நீ சொல்லும் தீங்கான கடுஞ்சொல் பகைவர் தரப்பில் சேர்ந்துகொண்டே சொல்லப்பட்டது; இது என் காதில் ஏறவில்லை — நான் அதைக் கேட்கமாட்டேன். மனிதனும், இரங்கத்தக்கவனும், தனியனும், குரங்குகளைச் சார்ந்திருப்பவனும், தந்தையால் கைவிடப்பட்டவனும், காட்டில் வாழ்பவனுமான ராமனை எந்தக் காரணத்தால் வல்லவன் என்று நினைக்கிறாய்? ராக்ஷசர்களின் தலைவனும், தேவர்களுக்கும் அச்சமூட்டுபவனும், எல்லா வீரத்திலும் குறைவற்றவனுமான என்னை எதனால் குறைந்தவன் என்று நினைக்கிறாய்?’ ‘காலஸ்ய வஶமாகத:’ (காலத்தின் வசப்பட்டவன்) என்று சர்க்கத்தின் தொடக்கத்திலேயே கவி ராவணனின் அழிவைச் சுட்டுகிறார் — காலத்தால் தூண்டப்பட்டவன் நல்லுரையைக் கேட்பதில்லை. ராமனைப் பற்றி ராவணன் சொல்லும் அடைமொழிகள் — மனிதன், இரங்கத்தக்கவன், தனியன், குரங்குகளைச் சார்ந்தவன், தந்தையால் கைவிடப்பட்டவன் — அனைத்தும் அவனுடைய அகந்தையின் கண்ணாடி; ராமனின் வலிமைக்கான சான்றுகளையே அவனுடைய பலவீனத்தின் சான்றுகளாக அவன் கருதுகிறான். ‘பரபக்ஷம் ப்ரவிஶ்ய’ (பகைவர் தரப்பில் சேர்ந்து) என்ற குற்றச்சாட்டு கடுமையானது — தன் தாய்வழிப் பாட்டனையும் அவன் பகைவர் தரப்பினனாகக் கருதுகிறான். மால்யவான் ‘ராமன் விஷ்ணு’ என்றான்; ராவணன் அவனை ‘மனிதன்’ என்றே மறுமொழி தருகிறான். புருவம் நெரித்தலும் கண் உருட்டலும் சினத்தின் உடல்சார்ந்த சித்திரம். திறனாய்வுப் பதிப்பில் நான்காம் சுலோகத்தில் ‘வனாலயம்’, அச்சுப் பதிப்பில் ‘வனாஶ்ரயம்’ — இரண்டும் காட்டில் வாழ்பவன் என்ற பொருளே.

‘வீரர்மீதான வெறுப்பாலோ, பகைவன்மீதான சார்பாலோ, பிறருடைய தூண்டுதலாலோ நீ என்னிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னாய் என்று ஐயுறுகிறேன். சாஸ்திரங்களின் உண்மை அறிந்த எந்த அறிஞன், பிறர் தூண்டாமல், பதவியில் இருக்கும் வல்லமையுடைய அரசனிடம் கடுஞ்சொல் பேசுவான்? தாமரை இல்லாத திருமகள் போன்ற சீதையைக் காட்டிலிருந்து கொண்டுவந்த நான், ராகவனுக்கு அஞ்சி அவளை ஏன் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும்? கோடிக்கணக்கான வானரர்கள் சூழ, சுக்ரீவனோடும் லக்ஷ்மணனோடும் இருக்கும் ராகவன் சில நாட்களிலேயே என்னால் கொல்லப்படுவதைப் பார். நேருக்கு நேர் போரில் தெய்வங்களும் எவன் முன் நிற்பதில்லையோ, அந்த ராவணன் போரில் எதற்காக அச்சம் கொள்வான்? நான் இரண்டாகப் பிளக்கப்படுவேனே தவிர, யார் முன்னும் தலைவணங்கமாட்டேன்; இது என் இயல்பான குறை; இயல்பைக் கடப்பது அரிது. ராமன் தற்செயலாகக் கடலில் அணை கட்டினான் என்றால், அதில் வியப்பு என்ன, உனக்கு அச்சம் வருவதற்கு? வானரப் படையோடு கடலைக் கடந்து வந்த ராமன் உயிரோடு திரும்பிப் போகமாட்டான் — இதை உனக்கு உண்மையாக உறுதிகூறுகிறேன்.’ ‘இரண்டாகப் பிளக்கப்படுவேனே தவிர வணங்கமாட்டேன்’ என்பது ராவணனின் இயல்பின் சாரம் — தன் குறையை அவன் அறிவான்; ஆனால் அதை ஒரு குணம் போல முழங்குகிறான். ‘தாமரை இல்லாத திருமகள்’ என்ற உவமை முந்தைய சர்க்கங்களில் சீதைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட ‘தாமரையை நழுவவிட்ட திருமகள்’ என்பதன் எதிரொலி — ராவணனின் பார்வையிலும் அவள் லக்ஷ்மியே. அணைகட்டுதலைத் ‘தற்செயலாக’ என்று சொல்வதன் மூலம் ராமனின் பராக்கிரமத்தை அவன் தெய்வச் செயலாகக் கருதுகிறான். ‘உயிரோடு திரும்பிப் போகமாட்டான்’ என்ற உறுதிமொழி முரண்நகை நிறைந்தது — உண்மையில் உயிர் வாழப்போகாதவன் ராவணனே. ராவணனின் மூவகைக் குற்றச்சாட்டும் — வீரர்மீதான வெறுப்பு, பகைவன்மீதான சார்பு, பிறரின் தூண்டுதல் — அடிப்படையற்றவை; மால்யவான் நலத்தையே சொன்னான். நேருக்கு நேர் போரில் தேவர்களும் தோற்றதை நினைவுகூர்வது ராவணனின் முந்தைய வெற்றிகளின் செருக்கைக் காட்டுகிறது; ஆனால் அந்தப் போர்கள் வரத்தின் வலிமையால் வெல்லப்பட்டவை என்பதையும், அந்த வரம் மனிதர்களிடமிருந்து காக்காது என்பதையும் அவன் நினைப்பதில்லை.

இவ்வாறு கொதிப்போடும் சினத்தோடும் பேசும் ராவணனை அறிந்து, நாணமுற்ற மால்யவான் மறுமொழி எதுவும் சொல்லவில்லை. முறைப்படி வெற்றி வாழ்த்துச் சொல்லி அரசனைப் போற்றிவிட்டு, விடைபெற்றுக்கொண்டு மால்யவான் தன் இல்லத்துக்குச் சென்றான். மால்யவானின் மௌனம் விவேகத்தின் அடையாளம் — சினங்கொண்ட மூடனிடம் பேசுவது பயனற்றது என்று அவன் அறிவான். அவமதிக்கப்பட்டும் அவன் அரச மரியாதையைக் கைவிடவில்லை; வெற்றி வாழ்த்தால் அரசனைப் போற்றிவிட்டே செல்கிறான். இவ்வாறு அவனுடைய இயல்பு சுக சாரணர்களைப் போன்றது — உண்மை பேசுபவன், ஆனால் பணிவுடையவன். ‘வ்ரீடித:’ (நாணமுற்றவன்) என்ற சொல், அவனுடைய நாணம் தன்னைப் பற்றியதல்ல, தன் மகள்வழிப் பேரனின் மூடத்தனத்தால் வந்தது என்பதைச் சுட்டுகிறது.

பின்னர் ராவணன் அமைச்சர்களோடு ஆலோசித்து ஆராய்ந்து அப்போது இலங்கையின் காவலை ஏற்பாடு செய்தான். கிழக்குத் திசை வாயிலில் பிரகஸ்தன் என்ற ராக்ஷசனை நியமித்தான்; தெற்கில் பெருவீரர்களான மகாபார்சுவனையும் மகோதரனையும்; மேற்கு வாயிலில் பல ராக்ஷசர்கள் சூழ்ந்த, பெருமாயை வல்ல தன் மகன் இந்திரஜித்தை. நகரின் வடக்கு வாயிலில் சுகனையும் சாரணனையும் நியமித்துவிட்டு, ‘நானும் இங்கே செல்வேன்’ என்று அமைச்சர்களிடம் சொன்னான். பெரும் வீரமும் பராக்கிரமமும் உடைய விரூபாக்ஷன் என்ற ராக்ஷசனைப் பல ராக்ஷசர்களோடு நடுக் காவல்நிலையில் நிறுத்தினான். இவ்வாறு இலங்கையில் ஏற்பாடுகளைச் செய்து, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவன் தன்னைக் காரியம் முடித்தவனாக நினைத்துக்கொண்டான். பின்னர் நகருக்கான விரிவான ஏற்பாடுகளுக்கு ஆணையிட்டுவிட்டு அமைச்சர்களை அனுப்பினான்; அமைச்சர் குழுவால் வெற்றி வாழ்த்துகளோடு போற்றப்பட்டு, செல்வச் செழிப்புடைய பெரிய அந்தப்புரத்துக்குள் புகுந்தான். இறுதிச் சுலோகம் வம்சஸ்த யாப்பில் அமைந்தது. நான்கு வாயில்களிலும் நடுவிலும் படைத்தலைவர்களை நியமித்தது போருக்கான நன்கு ஒழுங்கமைந்த ஆயத்தத்தைக் காட்டுகிறது; அடுத்த சர்க்கத்தில் விபீஷணன் இதே ஏற்பாட்டை ராமனுக்குத் தெரிவிப்பான். ‘க்ருதக்ருத்யம் இவ’ (காரியம் முடித்தவன் போல) — அவன் தன்னை வெற்றியாளனாகக் கருதுகிறான்; ஆனால் ‘காலசோதித:’ (காலத்தால் தூண்டப்பட்டவன்) என்ற அடைமொழி அவனுடைய மயக்கத்தைச் சுட்டுகிறது. போருக்கு முந்தைய மாலையில் அந்தப்புரம் புகுவது அவனுடைய தன்னம்பிக்கையின், இன்பப் பற்றின் அடையாளம். வடக்கு வாயிலில் தானே நிற்பது — ராமனும் அங்கேயே தாக்குவான் என்று அடுத்த சர்க்கத்தில் முடிவாகிறது. இருபத்தோராம் சுலோகத்தின் பிற்பாதி, திறனாய்வுப் பதிப்பின் ‘மேனே க்ருதார்தம் ஆத்மானம் க்ருதாந்தவஶம் ஆகத:’ (யமனின் வசப்பட்டவன் தன்னைக் காரியம் முடித்தவனாக நினைத்தான்) என்பதற்குப் பதிலாக வேறு சொற்களில் அதே பொருளைச் சொல்கிறது. கிழக்கு வாயிலில் படைத்தலைவன் பிரகஸ்தன், மேற்கில் மாயாவி இந்திரஜித், தெற்கில் உடன்பிறந்தவர்களான மகாபார்சுவனும் மகோதரனும், வடக்கில் ராவணனே — இவ்வாறு ஒவ்வொரு வாயிலிலும் தனிச்சிறப்புடைய வீரன் நியமிக்கப்பட்டான். சுக சாரணர்களை வடக்கு வாயிலில் நியமித்ததும் கவனிக்கத்தக்கது — முன்பு வெளியேற்றப்பட்ட அவர்கள் இப்போது மீண்டும் பணியில் ஏற்கப்பட்டனர். நடுக் காவல்நிலையில் விரூபாக்ஷனை நிறுத்தியது எல்லா வாயில்களுக்கும் உதவுவதற்காகச் சேமித்து வைத்த படை போன்றது.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे षट्त्रिंशः सर्गः॥ ३६॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க