॥वाल्मीकिरामायणम् யுத்த காண்டம் · சர்க்கம் 23

யுத்த காண்டம்

சர்க்கம்

கெடுகுறிகளைக் காணுதலும் இலங்கை நோக்கிப் புறப்படுதலும்

ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கெடுகுறிகளைத் தெரிவித்தல், படையணி வகுக்க ஆணை, இலங்கை நோக்கிப் புறப்படுதல்

அணையின் வழியாகக் கடலைக் கடந்து அக்கரையில் தங்கிய, நிமித்தங்களை அறிந்த, லக்ஷ்மணனின் அண்ணனான ராமன், நல்லனவும் தீயனவுமான நிமித்தங்களைக் கண்டு, சௌமித்திரியைத் தழுவிக்கொண்டு இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்: ‘லக்ஷ்மணா, குளிர்ந்த நீரையும் பழங்கள் நிறைந்த காடுகளையும் சார்ந்து, இந்தப் படைப்பெருக்கைப் பிரித்து, அணிவகுத்து நாம் நிற்போம். உலகை அழிக்கும் அச்சந்தரும் பேராபத்து வந்திருப்பதைக் காண்கிறேன்; அது கரடிகள், வானரர்கள், ராக்ஷசர்கள் ஆகியோரிலுள்ள சிறந்த வீரர்களை அழிக்கும். கலங்கிய காற்றுகள் வீசுகின்றன, பூமி நடுங்குகிறது, மலைமுகடுகள் அதிர்கின்றன, மரங்கள் விழுகின்றன. ஊனுண்ணும் விலங்குகளைப் போன்ற, கடுமையான, கடுமையான ஒலியுடைய, கொடிய மேகங்கள் இரத்தத் துளிகள் கலந்த கொடிய மழையைப் பொழிகின்றன. மாலைச்சந்தி செஞ்சந்தனம் போலச் சிவந்து மிகப் பயங்கரமாக உள்ளது; சூரியனிடமிருந்து இந்த எரியும் நெருப்பு வட்டம் விழுகிறது. வருந்திய, வருந்திய குரலுடைய, கொடிய விலங்குகளும் பறவைகளும் எல்லாப் பக்கமும் சூரியனை நோக்கி அலறுகின்றன, பேரச்சத்தை உண்டாக்குகின்றன. இரவில் சந்திரன் ஒளியற்றவனாய், கருஞ்சிவப்புக் கதிர் விளிம்புடையவனாய், உலக அழிவின்போது உதித்தவன் போல வெப்பம் தருகிறான். சிறிய, வறண்ட, அமங்கலமான, சிவந்த ஒளிவட்டம் தெரிகிறது; தூய சூரியனில் நீலக் கறை தெரிகிறது. பெரும் புழுதியால் விண்மீன்கள் மறைக்கப்பட்டவை போல உள்ளன; இவை அனைத்தும் உலகங்களுக்கு ஊழிமுடிவு வந்ததுபோல அறிவிக்கின்றன.’ இங்கே ராமன் போர்வீரன் மட்டுமல்லன், நிமித்த நூலையும் அறிந்தவன். கெடுகுறிகள் ஐந்து துறைகளில் தெரிகின்றன — காற்றில், நிலத்தில், மேகங்களில், ஒளிக்கோள்களில், உயிர்களில். ‘ப்ரத்யாதித்யம் வினர்தந்தி’ — விலங்குகளும் பறவைகளும் சூரியனை நோக்கி அலறுவது தனிப்படத் தீக்குறியானது. சந்திரன் குளிர்ந்தவனாக இருந்தும் வெப்பம் தருகிறான் — இயற்கையின் தலைகீழ் மாற்றம். இந்த நிமித்தங்கள் அனைத்தும் பெரும் போரையும் பேரழிவையும் சுட்டுகின்றன; ஆனால் ராமன் அச்சத்தால் பின்வாங்கவில்லை, ஆயத்தம் செய்கிறான். லக்ஷ்மணனைத் தழுவியது உடன்பிறந்தோர் அன்பின், நெருங்கிவரும் ஆபத்தில் ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதல் தருவதன் அடையாளம். ‘லக்ஷ்மணனின் அண்ணன்’ என்ற ராமனின் பெயரும் லக்ஷ்மணனுடனான அவனுடைய உறவை உறுதிப்படுத்துகிறது. ராமனின் முதல் ஆணை நடைமுறையானது — நீரும் பழங்களும் எளிதில் கிடைக்கும் இடத்தில் படை தங்க வேண்டும், அணிவகுப்பு அமைக்கப்பட வேண்டும். கெடுகுறிகள் எதிர்காலத்தைச் சுட்டுகின்றன, ஆனால் படையின் தேவைகள் நிகழ்காலத்தவை; ராமன் இரண்டையும் ஒருசேரச் சிந்திக்கிறான். கெடுகுறிகளின் வருணனை படிப்படியாக நிலத்திலிருந்து வானை நோக்கிச் செல்கிறது — முதலில் காற்றும் நிலநடுக்கமும், பிறகு மேகங்கள், பிறகு மாலைச்சந்தி, சூரியன், சந்திரன், இறுதியில் விண்மீன்கள். இவ்வாறு உலகம் முழுவதுமே போரின் வருகையை அறிவிப்பது போல உள்ளது. ‘கரடிகள், வானரர்கள், ராக்ஷசர்கள்’ என்ற மூவரின் பெயர் — அழிவு பகைவருக்கு மட்டுமல்ல, இரு தரப்புக்கும் நிகழும். ராமன் இந்த உண்மையை லக்ஷ்மணனிடமிருந்து மறைக்கவில்லை.

‘காகங்களும், பருந்துகளும், இழிந்த கழுகுகளும் சுற்றிலும் வந்து விழுகின்றன; நரிகளும் பேரச்சம் தரும் அமங்கல ஓசைகளை எழுப்புகின்றன. வானரர்களும் ராக்ஷசர்களும் எறியும் பாறைகளாலும், சூலங்களாலும், வாள்களாலும் மூடப்பட்டு, பூமி சதையும் இரத்தமும் கலந்த சேறாகும். ஆகவே, வெல்லுதற்கரிய, ராவணன் காக்கும் நகரை, எல்லா வானரர்களாலும் சூழப்பட்டவர்களாய், இன்றே விரைவாக, வேகத்துடன் தாக்கச் செல்வோம்.’ இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, போரில் பகைவரை வெல்பவனும் வில்லேந்தியவனுமான தலைவன் ராமன் இலங்கையை நோக்கி முன்னே புறப்பட்டான். விபீஷணனோடும் சுக்ரீவனோடும் கூடிய அந்த வானரத் தலைவர்கள் அனைவரும், உறுதியான பகைவர்களைக் கொல்வதில் உறுதிபூண்டு, முழங்கிக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். ராகவனுக்கு இனியதைச் செய்ய விரும்பிய வீரமிக்க வானரர்களின் செயல்களாலும் முயற்சிகளாலும் ரகுநந்தனன் பெரிதும் மகிழ்ந்தான். ராமனின் வாதம் சிந்திக்கத் தக்கது — தீக்குறிகளைக் கண்டும் அவன் தாமதிக்கவில்லை; விரைவில் தாக்க முடிவெடுக்கிறான். ஏனெனில் அச்சம் பகைவனுக்கும் சமமானதே; முதலில் தாக்குபவனுக்கே நன்மை. ஊனுண்ணும் பறவைகள் வரவிருக்கும் போரின் அழிவை முன்கூட்டியே உணர்கின்றன என்பது உலக நம்பிக்கை. பூமி ‘சதையும் இரத்தமும் கலந்த சேறு’ ஆகும் என்ற சித்திரம் போரின் கொடுமையை முன்பே காட்டுகிறது. வானரர்களின் முழக்கம் ஊக்கத்தின் முழக்கம், அச்சத்தின் முழக்கம் அல்ல. ராமன் முன்னே செல்கிறான் — தலைவனின் இலட்சியம். இறுதிச் சுலோகம் படைக்கு ராமன்மீதுள்ள பற்றையும், ராமனுக்கு அவர்கள்மீதுள்ள அன்பையும் காட்டுகிறது — தலைவனுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் இடையிலான பரஸ்பர உறவே வெற்றியின் வேர். ‘இன்றே’, ‘விரைவாக’, ‘வேகத்துடன்’ என்ற மூன்று சொற்களால் விரைவின் தேவை உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. படையின் முழக்கம் பகைவர்களின் மனத்தில் அச்சத்தை உண்டாக்குவதற்கும் பயன்படுகிறது. இந்தச் சர்க்கம் அணையைக் கடப்பதற்கும் போர் தொடங்குவதற்கும் இடையே ஒரு பாலம் போல நிற்கிறது. விபீஷணனும் சுக்ரீவனும் ராமனின் இரு பக்கங்களில் — ஒருவன் ராக்ஷசர்களை அறிந்தவன், மற்றவன் வானரர்களின் அரசன்; இருவரின் ஒத்துழைப்பே படையின் வலிமை. ராமனின் மகிழ்ச்சி பணியாளர்களின் உழைப்பின் பயன்; அவன் பயனைக் கண்டு மட்டுமல்ல, அவர்களுடைய செயலைக் கண்டே மகிழ்கிறான்.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे त्रयोविंशः सर्गः॥ २३॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க