॥वाल्मीकिरामायणम् உத்தர காண்டம் · சர்க்கம் 109

உத்தர காண்டம்

சர்க்கம்

ராமனின் மகாப்பிரஸ்தானமும் அனைவரும் பின்தொடர்தலும்

விடியற்காலையில் மகாப்பிரஸ்தானச் சடங்கு, ராமனின் மௌனமும் புறப்பாடும், உருவெடுத்த திருமகள், பூமிதேவி முதலானோர் பின்தொடர்தல், அந்தப்புரம், சகோதரர்கள், அந்தணர்கள், மக்கள், வானரர்கள் பின்தொடர்தல், அயோத்தியின் வெறுமை

இரவு விடிந்ததும், அகன்ற மார்புடைய, பெரும்புகழுடைய, தாமரையிதழ்க் கண்ணனான ராமன் புரோகிதரிடம் சொன்னான் — ‘சுடர்விடும் என் அக்னிஹோத்திரத் தீ அந்தணர்களுடன் முன்னே செல்லட்டும்; பெருவழியில் ஒளிரும் வாஜபேயக் குடையும் செல்லட்டும்.’ பிறகு ஒளிமிக்க வசிஷ்டர் மகாப்பிரஸ்தானத்துக்குரிய தர்மத்தையும் சடங்கையும் முழுமையாக முறைப்படி செய்தார். பிறகு மெல்லிய ஆடை அணிந்து, பரபிரம்மத்தை ஜபித்தவாறு, வேத மந்திரங்களை உச்சரித்தவாறு, கைகளில் தர்ப்பையை ஏந்தி ராமன் சரயுவை நோக்கிச் சென்றான். வழியில் எங்கும் எதுவும் பேசாமல், அசைவற்றவனாக, உலக இன்பங்களைத் துறந்தவனாக, கதிர்களுடைய சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தவாறு அவன் அந்த இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டான். இங்கே ராமனின் புறப்பாடு ஒரு வேள்வியாக வருணிக்கப்படுகிறது — முன்னால் அக்னிஹோத்திரம், வாஜபேயக் குடை, புரோகிதர், வேத மந்திரங்கள், தர்ப்பை. மகாப்பிரஸ்தானம் மரணம் அன்று, இறுதி வேள்வி. ராமனின் மௌனமும், அசைவின்மையும், மெல்லிய ஆடையும் துறவியைப் போன்றவை — அரசக் கோலம் துறக்கப்பட்டது; பிரம்மத்தின் தியானம் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது. ‘இன்பம் துறந்தவன்’ என்ற சொல் இந்தி உரையில் ‘உலக இன்பத்தைத் துறந்து’ என்று விளக்கப்படுகிறது — துன்பம் அன்று, இன்பதுன்பங்களைக் கடந்த நிலை. ‘கதிர்களுடைய சூரியனைப் போல’ என்ற உவமை சூரிய குலத்து அரசனின் இறுதி ஒளியைக் காட்டுகிறது — சூரிய குலத்தில் பிறந்தவன் சூரியனைப் போல மறைகிறான்; ஆனால் அவனுடைய ஒளி குன்றுவதில்லை. அக்னிஹோத்திரம் முன்னே செல்வது சாஸ்திரப்படியானது — அக்னியை நிறுவியவனின் மகாப்பிரஸ்தானத்தில் அவனுடைய தீக்களும் அவனுடன் செல்கின்றன. வாஜபேயக் குடை ராமன் யாகங்களைச் செய்தவன் என்பதை நினைவூட்டுகிறது; அது அவனுடைய அரசு தர்மத்தை வேராகக் கொண்டது என்பதைச் சுட்டுகிறது. அயோத்தியா காண்டத்தின் தொடக்கத்தில் முடிசூட்டுச் சடங்கை வகுத்த வசிஷ்டர் இப்போது மகாப்பிரஸ்தானச் சடங்கைச் செய்கிறார் — குலகுரு தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உடனிருக்கிறார்.

ராமனின் வலப்பக்கத்தில் தாமரையுடன் திருமகள் சார்ந்திருந்தாள்; இடப்பக்கத்தில் பூமிதேவி; முன்னால் வியவசாயம் — அழிக்கும் ஆற்றல். பலவகை அம்புகளும், நீண்ட சிறந்த வில்லும், பிற ஆயுதங்களும் — அனைத்தும் ஆண் உருவம் தாங்கிச் சென்றன. அந்தண வடிவில் வேதங்களும், அனைத்தையும் காக்கும் காயத்ரியும், ஓங்காரமும், வஷட்காரமும் — அனைவரும் ராமனைப் பின்தொடர்ந்தனர். மகாத்மாக்களான ரிஷிகளும், பூமியின் தேவர்களான அந்தணர்கள் அனைவரும், திறந்த சுவர்க்க வாயிலான மகாத்மா ராமனைப் பின்தொடர்ந்தனர். இங்கே ராமனின் தெய்வீக வடிவம் வெளிப்படுகிறது — மனித வடிவில் அரசாண்டவனின் இரு பக்கங்களிலும் திருமகளும் பூமிதேவியும், விஷ்ணுவின் இரு சக்திகள். இலங்கைப் போரில் அவனுக்குத் துணைநின்ற ஆயுதங்களும் உருவெடுத்துப் பின்தொடர்கின்றன. வேதங்களும் காயத்ரியும் பின்தொடர்கின்றன — ராமன் வேதங்களுக்கும் தர்மத்துக்கும் வடிவம். ‘திறந்த சுவர்க்க வாயில்’ என்ற சொல் இந்தி உரையில் ‘பிரம்மலோகத்தின் திறந்த வாயிலின் வடிவமான பரமாத்மா ஸ்ரீராமன்’ என்று விளக்கப்படுகிறது — ராமனே மோட்சத்தின் வாயில். திறனாய்வுப் பதிப்பின் பாடத்தில் இடப்பக்கத்தில் ஸ்ரீ, வலப்பக்கத்தில் ஹ்ரீ என்ற வேறுபட்ட சித்திரம் உள்ளது; அச்சுப் பதிப்பில் வலப்பக்கத்தில் ஸ்ரீ, இடப்பக்கத்தில் பூமிதேவி. ‘வியவசாயம்’ என்ற சொல் இந்தி உரையில் ‘அழிக்கும் ஆற்றல்’ என்று விளக்கப்படுகிறது — அது முன்னே சென்று வழிகாட்டுகிறது. மனித உடலிலும் ராமன் எப்போதும் இந்தத் தெய்வீக சக்திகளால் சூழப்பட்டிருந்தான்; இப்போதுதான் அவை கண்ணுக்குத் தெரிகின்றன.

செல்லும் அவனை, முதியோர், சிறுவர், பணிப்பெண்கள் ஆகியோருடனும், அந்தப்புரக் காவலர்கள், பணியாளர்களுடனும் அந்தப்புரத்துப் பெண்கள் பின்தொடர்கின்றனர். அந்தப்புரத்தாருடன் பரதன் சத்ருக்னனுடன் சென்றான்; அவர்கள் ராமனையே கதியாகவும் அடைக்கலமாகவும் கொண்டு, அக்னிஹோத்திரத்துடன் கூடிய ராமனைப் பின்தொடர்ந்தனர். மகாத்மாக்களான அந்தணர்கள் அனைவரும் தம் அக்னிஹோத்திரங்களுடனும் மைந்தர்கள், மனைவியருடனும் வந்து, பேரறிவுடைய காகுத்தனைப் பின்தொடர்ந்தனர். மைந்தர்கள், கால்நடைகள், உறவினர்களுடன் அமைச்சர்களும் பணியாளர் கூட்டங்களும் அனைவரும் பரிவாரங்களுடன் மகிழ்ந்தவர்கள் போல ராமனைப் பின்தொடர்ந்தனர். பிறகு மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் உடைய மக்களால் சூழப்பட்ட, அவனுடைய நற்பண்புகளால் கவரப்பட்ட மக்கள் அனைவரும் செல்லும் ராகவனைப் பின்தொடர்கின்றனர். பிறகு பெண்களும் ஆண்களும், பறவைகள், கால்நடைகள், உறவினர்களும் உட்பட, பாவம் நீங்கிய அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ராகவனைப் பின்தொடர்ந்தனர். பின்தொடர்தலின் வருணனை படிப்படியாக விரிகிறது — அந்தப்புரம், இரு சகோதரர்கள், அந்தணர்கள், அமைச்சர்கள், மக்கள் அனைவரும், இறுதியில் கால்நடைகளும் பறவைகளும் கூட. அனைவரிடமும் ‘மகிழ்ந்தவர்கள்’, ‘மகிழ்ந்தவர்கள் போல’ என்ற சொற்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன — இந்தப் பயணம் சோகத்தின் பயணம் அன்று, திருவிழாவின் பயணம். ‘நற்பண்புகளால் கவரப்பட்ட’ என்ற சொல், மக்கள் ராமனின் நற்பண்புகளால் ஈர்க்கப்பட்டனர், ஆணையால் அல்ல என்பதைக் காட்டுகிறது; ‘பாவம் நீங்கிய’ என்பது அவர்களுடைய பாவங்கள் அழிந்ததைச் சுட்டுகிறது. பரதனும் சத்ருக்னனும் பின்தொடர்வது முந்தைய இரண்டு சர்க்கங்களில் எடுத்த முடிவின் நிறைவேற்றம்; அக்னிஹோத்திரமுடைய அந்தணர்கள் தம் வேள்வித் தீக்களுடன் செல்கின்றனர், ராமனும் தன் அக்னிஹோத்திரத்துடன் செல்வது போல. அந்தப்புரத்தின் வருணனையில் ‘முதியோர், சிறுவர், பணிப்பெண்கள் ஆகியோருடன்’ என்ற சொல்லால் எவரும் விடப்படவில்லை — முதியோர், சிறுவர், பணிப்பெண்கள் கூட; அரசனின் குடும்பம் முழுவதும் செல்கிறது.

நீராடி, களிப்புற்று, மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் உடைய வானரர்கள் அனைவரும் கிலுகிலு என்ற ஆரவாரத்துடன் அனைத்தையும் ராமனை உறுதியாகப் பின்தொடர்வதாக்கினர். அங்கே எவரும் மனம் நொந்தவராகவோ, வெட்கமுற்றவராகவோ, துயருற்றவராகவோ இல்லை; அனைத்தும் மகிழ்ச்சியும் களிப்பும் நிறைந்ததாக, மிக வியப்பானதாக இருந்தது. புறப்படும் ராமனைக் காண விரும்பி வந்த நாட்டுப்புற மக்களும், அவனைக் கண்டதுமே சுவர்க்கத்துக்குப் பின்தொடர்பவர்களாயினர். கரடிகள், வானரர்கள், ராக்ஷசர்கள், நகரவாசிகள் ஆகியோர் உயர்ந்த பக்தியுடன் ஒருமுகப்பட்டவர்களாகப் பின்னால் வந்தனர். நகரத்தில் மறைந்திருந்த, கண்ணுக்குப் புலப்படாத உயிர்களும் சுவர்க்கத்துக்குப் புறப்பட்ட ராகவனைப் பின்தொடர்ந்தன. காகுத்தனைக் கண்ட அசைவனவும் அசையாதனவுமான அனைத்தும் ராமனின் பயணத்தில் பின்தொடர்ந்தன. அப்போது அயோத்தியில் மிக நுண்ணிய மூச்சுவிடும் உயிர்கூடக் காணப்படவில்லை; விலங்குப் பிறவி எடுத்தவையும் அனைத்தும் ராமனைப் பின்தொடர்ந்தன. அயோத்தி முழுமையாக வெறுமையாகிறது — மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, கால்நடைகள், பறவைகள், கண்ணுக்குப் புலப்படாத உயிர்கள், அசையாதவையும் கூட. பார்த்தவர்களும் பின்தொடர்பவர்களாகின்றனர் — ராமனைக் காண்பதே மோட்சத்துக்குக் காரணம். வானரர்களின் கிலுகிலு ஆரவாரம் பயணத்தின் திருவிழாத் தன்மையைக் காட்டுகிறது. ‘மிக நுண்ணிய உயிர்கூட’ என்ற சொல் எங்கும் பரவிய, எதையும் விட்டுவைக்காத பின்தொடர்தலைத் தெளிவாக்குகிறது — முன்பு ராமன் காட்டுக்குச் சென்றபோது சோகத்தால் மயங்கிய அயோத்தி இப்போது முழுவதுமாக அவனுடன் செல்கிறது. இவ்வாறு ராமன் எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவன் — எவர் எங்கே எவ்வளவு அவனைக் காண்கிறாரோ அவர் அவனைப் பின்தொடர்கிறார். ‘மூச்சுவிடும் உயிர்கூட இல்லை’ என்ற கடைசிச் சுலோகம் வருணனையின் உச்சம் — நகரத்தில் மூச்சொலியே கேட்பதில்லை. இந்தக் காட்சி அயோத்தியா காண்டத்தின் வனப் பயணத்துக்கு நேர்மாறானது — அப்போது நகர மக்கள் ராமனைப் பின்தொடர விரும்பினர், ஆனால் திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர்; இப்போது அனைவரும் தடையின்றிச் செல்கின்றனர்.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे नवाधिकशततमः सर्गः॥ १०९॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க