சர்க்கம்
வால்மீகி சீதையின் தூய்மையை உறுதிப்படுத்துதல்
விடியற்காலையில் ரிஷிகள், அரசர்கள், மக்கள் ஒன்றுகூடுதல், சீதையுடன் வால்மீகியின் வருகை, மக்களின் சோகமும் பாராட்டொலியும், முனிவரின் அறிவிப்பு, தவத்தின் மீது சபதம், சீதையின் தூய்மைக்குச் சான்று
அந்த இரவு கழிந்து விடிந்ததும், யாகசாலைக்குச் சென்ற பேரொளி படைத்த அரசன் ராகவன் ரிஷிகள் அனைவரையும் அழைக்கிறான். வசிஷ்டர், வாமதேவர், ஜாபாலி, காசியபர், விசுவாமித்திரர், தீர்க்கதமஸ், பெருந்தவம் புரிந்த துர்வாசர்; புலஸ்தியர், சக்தி, பார்கவர், வாமனர், நீண்ட ஆயுளுடைய மார்க்கண்டேயர், பெரும்புகழ் பெற்ற மௌத்கல்யர்; கர்கர், சியவனர், தர்மம் அறிந்த சதானந்தர், ஒளிமிக்க பரத்வாஜர், அக்னியின் மைந்தரான சுப்ரபர்; நாரதர், பர்வதர், பெரும்புகழ் பெற்ற கௌதமர், காத்யாயனர், சுயஜ்ஞர், தவத்தின் கருவூலமான அகஸ்தியர் — இவர்களும் கடுமையான நோன்புகளைக் கடைப்பிடிக்கும் வேறு பல முனிவர்களும் ஆர்வம் மேலிட அனைவரும் ஒன்றுகூடினர். பேராற்றல் படைத்த ராக்ஷசர்களும், பெருவலிமையுடைய வானரர்களும், மகாத்மாக்கள் அனைவரும் ஆர்வத்தால் வந்து கூடினர். ஆயிரக்கணக்கான க்ஷத்திரியர்களும் சூத்திரர்களும் வைசியர்களும், பல நாடுகளிலிருந்து வந்த கடும் நோன்புடைய அந்தணர்களும், ஞானத்தில் நிலைத்தவர்களும், கர்மத்தில் நிலைத்தவர்களும், யோகத்தில் நிலைத்தவர்களும் இன்னும் பலரும் — அனைவரும் சீதையின் சபதத்தைக் காண்பதற்காக ஒன்றுகூடினர். ரிஷிகளின் பட்டியல் நீண்டது — புகழ்பெற்ற மகரிஷிகள் ஏறக்குறைய அனைவரும் இங்கே வந்திருக்கின்றனர்; அதனால் சபதத்தின் சாட்சியம் மிக உயர்ந்ததாகிறது. அச்சுப் பதிப்பில் ‘புலஸ்த்யோ(அ)பி’ என்றும், திறனாய்வுப் பதிப்பில் ‘அகஸ்த்யோ(அ)த’ என்றும் உள்ளது; அச்சுப் பதிப்பில் அகஸ்தியர் மீண்டும் ஐந்தாம் சுலோகத்தில் நாரதர், பர்வதர், கௌதமர், காத்யாயனர், சுயஜ்ஞர் ஆகியோருடன் தனியே குறிப்பிடப்படுகிறார் — அந்தச் சுலோகம் திறனாய்வுப் பதிப்பில் இல்லை. ஞானம், கர்மம், யோகம் ஆகியவற்றில் நிலைத்தவர்கள் பற்றிய குறிப்பும் (9) வல்கேட் பாடத்தில் மட்டுமே உள்ளது. எல்லா வர்ணத்தாரும், எல்லாக் குலத்தாரும், வானரர்களும் ராக்ஷசர்களும் — உலகம் முழுவதுமே சாட்சி என்று கவி காட்டுகிறார். ‘ஆர்வம் மேலிட’, ‘ஆர்வத்தால்’ என்ற மீண்டும் வரும் சொற்கள் மக்களின் கடுமையான ஆவலைச் சுட்டுகின்றன — அனைவரும் சீதையைக் காணவும், சபதத்தின் முடிவைக் காணவும் துடிக்கின்றனர். ராமனே விடியற்காலையிலேயே யாகசாலைக்குச் சென்று ரிஷிகளை அழைக்கிறான் — அவனுடைய ஆவல் தெளிவு. இந்த முனிவர்கள் சாட்சிகள் மட்டுமல்லர், தர்மத்துக்கே அளவுகோல்களானவர்கள்; அவர்களுடைய முன்னிலையில் செய்யப்படும் சபதத்தை யாரும் புறக்கணிக்க முடியாது. வசிஷ்டரும் விசுவாமித்திரரும் ராமனின் குருமார், அகஸ்தியர் வனவாசத்தில் வழிகாட்டியவர், பரத்வாஜர் சித்திரகூடத்துக்குச் செல்லும் வழியில் விருந்தோம்பியவர் — இவர்கள் அனைவரும் ராமனின் வாழ்க்கையோடு தொடர்புடையவர்கள்.
அப்போது ஒன்றுகூடியிருந்த மக்கள் திரள் முழுவதும் கல்லாகிவிட்டது போல அசையாமல் இருப்பதைக் கேள்வியுற்று, முனிவருள் சிறந்தவர் சீதையுடன் விரைந்து வந்தார். அந்த ரிஷியின் பின்னால் சீதை தலைகுனிந்தவாறு பின்தொடர்ந்தாள் — கைகூப்பியவளாக, கண்ணீர் ததும்ப, மனத்தில் ராமனையே நிறுத்தியவளாக. பிரம்மாவைப் பின்தொடரும் வேதவாணியைப் போல வால்மீகியின் பின்னால் வரும் அந்தச் சீதையைக் கண்டதும் ‘நன்று, நன்று’ என்ற பெரும் பாராட்டொலி எழுந்தது. பிறகு துயரத்திலிருந்து பிறந்த பரந்த சோகத்தால் கலங்கிய மனமுடைய அனைவரிடமிருந்தும் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது. சிலர் ‘நன்று ராமா’ என்றும், சிலர் ‘நன்று சீதே’ என்றும், அங்கிருந்த வேறு சில பார்வையாளர்கள் ‘இருவருமே நல்லவர்கள்’ என்றும் உரக்கக் கூவினர். ‘கல்லாகிவிட்டது போல அசையாமல்’ என்ற உவமை மக்கள் திரளின் அசைவின்மையையும் ஒலியின்மையையும் காட்டுகிறது — அனைவரும் திகைத்து நின்று காத்திருக்கின்றனர். ‘பிரம்மாவைப் பின்தொடரும் வேதவாணி’ என்ற உவமை மிக உன்னதமானது — வால்மீகி பிரம்மாவைப் போலவும், சீதை வேதவாணியைப் போலவும் புனிதமானவள்; இதனால் சீதையின் புனிதத்தைக் கவி முன்னதாகவே அறிவிக்கிறார். ‘மனத்தில் ராமனையே நிறுத்தியவளாக’ என்ற சொல்லால், சீதையின் இதயத்தில் ராமன் ஒருவனே இருக்கிறான் என்பது சுட்டப்படுகிறது; அதுவே அடுத்த சர்க்கத்தில் அவளுடைய சபதத்துக்கு அடிப்படையாகும். மக்களின் எதிர்வினை மூவகை — சிலர் ராமனைப் போற்றுகின்றனர், சிலர் சீதையை, சிலர் இருவரையும் — உலகத்தின் கருத்து வேறுபாடும் இங்கே குறிப்பால் உணர்த்தப்படுகிறது. திறனாய்வுப் பதிப்பில் வரிசை நேர்மாறானது — முதலில் ‘நன்று சீதே’, பிறகு ‘நன்று ராமா’. சீதை மௌனத்தையே கடைப்பிடிக்கிறாள்; அவள் எதுவும் பேசுவதில்லை; கைகூப்பிக் கண்ணீர் மட்டும் சிந்துகிறாள். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல்முறையாக அவள் ராமனின் முன்னிலைக்கு வருகிறாள்; அவள் மனத்தில் வேதனையும் கூச்சமும் ஒருங்கே உள்ளன. மக்களின் சோகமும் இயல்பானதே — அவளுடைய துயரத்தைக் கண்டு அவர்கள் உருகுகின்றனர்.
பிறகு மக்கள் வெள்ளத்தின் நடுவே நுழைந்து, சீதையை உடன்கொண்ட முனிவருள் சிறந்தவரான வால்மீகி ராகவனிடம் இவ்வாறு சொன்னார் — ‘தசரதனின் மைந்தனே, நல்ல நோன்புடையவளும் தர்மநெறியில் நடப்பவளுமான இந்தச் சீதை உலகப் பழியின் காரணமாக என் ஆசிரமத்தின் அருகே கைவிடப்பட்டாள். பெரும் நோன்புடைய ராமா, உலகப் பழிக்கு அஞ்சும் உனக்குச் சீதை நம்பிக்கைச் சான்று தருவாள்; அவளுக்கு அனுமதி அளிப்பது உனக்குத் தகும். ஜானகியின் மைந்தர்களான, இரட்டையராகப் பிறந்த இவ்விருவரும் உன்னுடைய வெல்லற்கரிய மைந்தர்களே — இந்த உண்மையை உனக்குச் சொல்கிறேன். ராகவ குலத்தை மகிழ்விப்பவனே, நான் பிரசேதஸின் பத்தாவது மைந்தன்; நான் பொய்யான சொல் ஒன்றையும் சொன்னதாக நினைவில்லை; இவ்விருவரும் உன் மைந்தர்களே.’ இப்போது இரகசியம் அனைவரின் முன்னிலையிலும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது — குமாரர்கள் ராமனின் மைந்தர்கள். வால்மீகி தம்முடைய வாய்மையையும் குலத்தின் நம்பகத்தன்மையையும் சான்றாக நிறுவுகிறார் — பிரசேதஸின் பத்தாவது மைந்தன் என்று. ‘உலகப் பழியின் காரணமாகக் கைவிடப்பட்டாள்’ என்ற சொல்லில் ராமனின் செயல் வெளிப்படையாகச் சுட்டப்படுகிறது — முனிவர் அச்சமின்றி உண்மையைச் சொல்கிறார், அரசனுக்கும் அஞ்சுவதில்லை. ‘அவளுக்கு அனுமதி அளிப்பது உனக்குத் தகும்’ என்று பணிவுடன் வேண்டுகிறார் — ராமனின் அனுமதியுடனேயே சீதை சபதம் செய்வாள். முந்தைய சர்க்கத்தில் முனிவர் குமாரர்களிடம் ‘வால்மீகியின் சீடர்கள் என்று சொல்லுங்கள்’ என்று ஆணையிட்டார்; இப்போது அவரே உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறார் — உரிய காலத்தில் இரகசியம் வெளிப்பட்டது. ‘நல்ல நோன்புடையவள், தர்மநெறியில் நடப்பவள்’ என்ற இரு அடைமொழிகளால் முனிவர் சீதையின் நடத்தைக்குச் சான்று தருகிறார் — ஆசிரமத்திலும் அவள் நோன்பில் நிலைத்தவளாக, தர்மத்தைப் பற்றியவளாக வாழ்ந்தாள். ‘இரட்டையராகப் பிறந்த’ என்ற சொல்லால் குமாரர்கள் ஒரே நேரத்தில் பிறந்தவர்கள் என்பது சுட்டப்படுகிறது.
‘நான் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்திருக்கிறேன்; இந்த மைதிலி குற்றமுடையவளானால் அந்தத் தவத்தின் பலனை நான் அனுபவிக்காமல் போவேனாக. மனத்தாலோ, செயலாலோ, சொல்லாலோ முன்பு நான் செய்த பாவம் எதுவும் எனக்கு நினைவில்லை; மைதிலி பாவமற்றவளானால் அதன் பலனை நான் அனுபவிப்பேன். ராகவா, ஐம்பூதங்களிலும் மனத்தை ஆறாவதாகக் கொண்ட புலன்களிலும் ஆராய்ந்து, சீதை தூயவள் என்று அறிந்தே காட்டு அருவியின் அருகே அவளை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். தூய நடத்தையுடையவளும், பாவமற்றவளும், கணவனையே தெய்வமாகக் கொண்டவளுமான இவள், உலகப் பழிக்கு அஞ்சும் உனக்கு நம்பிக்கைச் சான்று தருவாள். மனிதருள் சிறந்தவனின் மைந்தனே, ஆகவே தூய மனமுடைய இவளைத் தெய்வீகமான ஞானக்கண்ணால் நான் ஊடுருவிப் பார்த்தேன்; உலகப் பழியால் கலங்கிய மனத்துடன், தூயவள் என்று அறிந்திருந்தும் உன்னால் கைவிடப்பட்ட பேரன்புக்குரியவள் இவள்.’ இங்கே முனிவர் தம் தவத்தின் முழுப் பலனையும் பணயமாக வைக்கிறார் — இதுவே உயர்ந்த சபதம். ‘ஐம்பூதங்களிலும் மனத்தை ஆறாவதாகக் கொண்ட புலன்களிலும்’ என்ற சொல்லால், முனிவர் ஐம்புலன்களாலும் மனத்தாலும் சோதித்து உறுதி செய்தார் என்பது பொருள்; இந்தி உரையும் அவ்வாறே கொள்கிறது. ‘அறிந்திருந்தும் தூயவள்’ என்ற இறுதிச் சொல் கூர்மையானது — சீதை தூயவள் என்று ராமனே அறிந்திருந்தான்; ஆயினும் உலகப் பழியால் கைவிட்டான்; முனிவர் இதைத் தெளிவாகச் சொல்கிறார். கடைசிச் சுலோகம் வசந்ததிலகா யாப்பில் உள்ளது. இருபது, இருபத்தொன்றாம் சுலோகங்களில் வல்கேட் பாடத்தில் சபதம் இருவகையாக — மறுப்பு வடிவிலும் உடன்பாட்டு வடிவிலும் — சொல்லப்படுகிறது; திறனாய்வுப் பதிப்பில் ஒரே சுலோகம்தான். இவ்வாறு வால்மீகியின் சொல் சீதையின் சபதத்துக்கு முன்னுரை; அடுத்த சர்க்கத்தில் சீதையே சபதம் செய்வாள்.
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे षण्णवतितमः सर्गः॥ ९६॥