॥वाल्मीकिरामायणम् உத்தர காண்டம் · சர்க்கம் 93

உத்தர காண்டம்

சர்க்கம்

வால்மீகியின் வருகையும் குசலவர்களுக்கு இட்ட ஆணையும்

சீடர்களுடன் வால்மீகி யாகத்துக்கு வருதல், குடில்களை அமைத்தல், குசனுக்கும் லவனுக்கும் ராமாயணத்தைப் பாடும்படி ஆணை, பாடும் முறை, குமாரர்கள் இரவைக் கழித்தல்

அத்தகைய மிக வியப்பான யாகம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, பகவானான வால்மீகி ரிஷி தம் சீடர்களுடன் விரைந்து வந்தார். தெய்வீகமானது போன்ற, காண்பதற்கு வியப்பூட்டும் அந்த யாகத்தைக் கண்டு, அவர் ரிஷிகளின் தங்குமிடங்களுக்கு அருகே தனிமையான இடத்தில் அழகிய குடில்களை — இலைக்குடில்களை — அமைத்தார். அச்சுப் பதிப்பில் ‘ரிஷிவாஹானாம்’ என்ற பாடம் உள்ளது, திறனாய்வுப் பதிப்பில் ‘ரிஷிவாடானாம்’; இந்தி உரை ‘ரிஷிகளுக்காக அமைக்கப்பட்டிருந்த அடைப்புகளின் அருகே’ என்று தங்குமிடம் என்ற பொருளையே கொள்கிறது. அழகிய வால்மீகியின் தங்குமிடத்துக்கு அருகே பழங்களும் கிழங்குகளும் நிறைந்த அழகான பல வண்டிகளையும் அவர் நிறுத்திவைத்தார். அரசனான ராமனாலும் மகாத்மாக்களான முனிவர்களாலும் நன்கு போற்றப்பட்ட, பேரொளி படைத்த, உயர்ந்த ஆன்ம அடக்கமுடைய வால்மீகி அங்கே தங்கினார். இந்தச் சர்க்கத்தின் முதன்மையான பின்னணி இங்கே நிறுவப்படுகிறது — சீதையைத் தம் ஆசிரமத்தில் காத்த முனிவர் இப்போது ராமனின் யாகத்துக்குத் தாமே வந்திருக்கிறார்; சீதையின் இரு மைந்தர்களையும் சீடர்களாக உடன் அழைத்து வருகிறார். அவருடைய இரு சீடர்களும் தன் சொந்த மைந்தர்களே என்பது ராமனுக்குத் தெரியாது. ‘தனிமையான இடத்தில்’ என்ற சொல், முனிவர் மக்கள் நெரிசலிலிருந்து விலகித் தங்கினார் என்பதைக் குறிக்கிறது; அதனால் குமாரர்களின் அடையாளம் மறைவாகவே இருக்கும். பழங்களும் கிழங்குகளும் நிறைந்த வண்டிகள் முனிவரின் தன்னிறைவைக் காட்டுகின்றன — அவர் அரசனின் உணவை எதிர்பார்ப்பதில்லை. மூன்றாம், நான்காம் சுலோகங்கள் திறனாய்வுப் பதிப்பில் இல்லை; அவை வல்கேட் பாடத்தின் விரிவு. ‘உயர்ந்த ஆன்ம அடக்கமுடையவர்’ என்ற அடைமொழியால் அவருடைய தன்னடக்கம் சுட்டப்படுகிறது. முனிவரின் வருகை யாகத்தின் சிறப்பைக் கூட்டுகிறது; ஏனெனில் ஆதிகவியே இங்கே வந்திருக்கிறார்.

அவர் மகிழ்ச்சியுற்றிருந்த தம் இரு சீடர்களிடம் சொன்னார் — ‘நீங்கள் இருவரும் மனம் ஒருமுகப்பட்டவர்களாகச் சென்று, ராமாயணக் காவியம் முழுவதையும் பெருமகிழ்ச்சியுடன் பாடுங்கள். புண்ணியமான ரிஷிகளின் தங்குமிடங்களிலும், அந்தணர்களின் இருப்பிடங்களிலும், தெருக்களிலும், ராஜவீதிகளிலும், அரசர்களின் இல்லங்களிலும் பாடுங்கள்; அந்தணர்கள் வேள்விச் சடங்குகளைச் செய்யும் இடமான ராமனின் மாளிகை வாயிலிலும், ரித்விக்குகளின் முன்னிலையிலும் சிறப்பாகப் பாட வேண்டும். மலையுச்சிகளில் விளைந்த இனிய பலவகைப் பழங்கள் இங்கே உள்ளன; அவற்றை அவ்வப்போது சுவைத்துக்கொண்டே பாடுங்கள். குழந்தைகளே, நன்கு சுத்தம் செய்த பழங்களையும் கிழங்குகளையும் உண்டால் நீங்கள் களைப்படைய மாட்டீர்கள்; ராகத்திலிருந்தும் குரலின் இனிமையிலிருந்தும் நழுவ மாட்டீர்கள். பூமியின் தலைவனான ராமன் கேட்பதற்காக உங்களை அழைத்தால், அங்கே அமர்ந்திருக்கும் ரிஷிகளின் முன்னிலையில் தகுந்தவாறு நடந்துகொள்ளுங்கள்.’ முனிவரின் ஆணை நுட்பமானது — முதலில் எல்லா இடங்களிலும் பாடுவது, அதனால் உலகம் காவியத்தை அறியும்; சிறப்பாக ராமனின் வாயிலில், அதனால் ராமனே கேட்பான். பழங்களையும் கிழங்குகளையும் உண்பதால் தொண்டை மென்மையாக இருக்கும், ராகம் கெடாது என்பது பாடகர்களுக்கான நடைமுறை அறிவுரையும் ஆகும். ‘தகுந்தவாறு நடந்துகொள்ளுங்கள்’ என்பது நல்லொழுக்கப் பயிற்சி — அரசவையில் பணிவு இன்றியமையாதது. இந்தி உரை இங்கே ‘ரிஷிகளிடம் தகுதிக்கேற்பப் பணிவுடன் நடந்துகொள்ளுதல்’ என்று விளக்குகிறது. பாடல் எங்கும் பரப்பப்பட்டால் ராமனின் புகழும் உலகில் பரவும் — இதுவும் முனிவரின் நோக்கம்.

‘முன்பே நான் பல அளவுகளால் — சுலோக எண்ணிக்கைகளால் — வகுத்துத் தந்தபடி, நாள்தோறும் இருபது சர்க்கங்களை இனிய குரலில் பாட வேண்டும். செல்வத்தை விரும்பிச் சிறிதளவும் பேராசை கொள்ளக் கூடாது; எப்போதும் பழங்களையும் கிழங்குகளையும் உண்டு ஆசிரமத்தில் வாழ்பவர்களுக்குச் செல்வத்தால் என்ன பயன்? அந்தக் காகுத்தன் ‘குழந்தைகளே, நீங்கள் இருவரும் யாருடைய மைந்தர்கள்?’ என்று கேட்டால், ‘நாங்கள் இருவரும் வால்மீகியின் சீடர்கள்’ என்று அந்த அரசனிடம் சொல்லுங்கள். இந்த மிக இனிய நரம்புகளையும், இதுவரை கேட்டிராத சுரநிலையையும் மீட்டி, கவலையின்றி மிக இனிமையாகப் பாடுங்கள். தொடக்கத்திலிருந்து பாட வேண்டும்; அரசனை அவமதிக்கவும் கூடாது — ஏனெனில் தர்மப்படி அரசன் எல்லா உயிர்களுக்கும் தந்தை. ஆகவே நீங்கள் இருவரும் நாளை விடியற்காலையில் மகிழ்ந்த மனத்துடன், ஒருமுகப்பட்டவர்களாக, நரம்பிசையும் லயமும் இணைந்த இனிய பாடலைப் பாடுங்கள்.’ இங்கே மூன்று மறைமுகமான அறிவுரைகள் உள்ளன — செல்வத்தை ஏற்கக் கூடாது, தந்தையின் பெயரை வெளிப்படுத்தக் கூடாது, அரசனை அவமதிக்கக் கூடாது. ‘எல்லா உயிர்களுக்கும் தந்தை’ என்ற சொல் இருபொருள் கொண்டது — அரசன் அனைவருக்கும் தந்தை; ஆனால் இந்த இரு குமாரர்களுக்கோ அவன் நேரடியாகப் பெற்ற தந்தையும் கூட; முனிவர் இதை அறிந்திருந்தும் சொல்லவில்லை. ‘யாருடைய மைந்தர்கள்?’ என்ற கேள்விக்கு ‘வால்மீகியின் சீடர்கள்’ என்ற விடை — உண்மைதான், ஆனால் முழுமையற்றது; இதனால் அடையாளம் பின்னர் உரிய காலத்தில் வெளிப்படும். அடுத்த சர்க்கத்தில் குமாரர்கள் பொன்னை ஏற்க மறுப்பது, இங்கே சொல்லப்பட்ட பேராசையின்மை அறிவுரையின் பலன். நாள்தோறும் இருபது சர்க்கங்கள் என்ற நியதி பாடலின் வரிசையையும் அளவையும் வரையறுக்கிறது.

இவ்வாறு பலவாறு அறிவுறுத்திவிட்டு, மிகப் பெருந்தன்மையுடையவரும் பிராசேதசருமான மாமுனிவர் வால்மீகி அப்போது மௌனமானார். அந்த முனிவரால் அறிவுறுத்தப்பட்ட, பகைவரை அடக்கும் மைதிலியின் மைந்தர்கள் இருவரும் ‘அப்படியே செய்வோம்’ என்று சொல்லிப் புறப்பட்டனர். ரிஷி சொன்ன அந்த வியப்பான சொற்களை நெஞ்சில் பதித்துக்கொண்டு, பேரார்வம் கொண்ட அந்தக் குமாரர்கள் இருவரும் அந்த இரவை இனிதே கழித்தனர் — அசுவினிதேவர்கள் இருவரும் பார்கவரின் நீதிநூலை, சுக்கிராசாரியரின் நீதியை, நெஞ்சில் தாங்குவது போல. கடைசிச் சுலோகம் நீண்ட யாப்பில் — உபஜாதியில் (இந்திரவஜ்ரா, வம்சஸ்தா ஆகியவற்றின் கலவையில்) — அமைந்துள்ளது. கவி இங்கே இருமுறை அவர்களை ‘மைதிலியின் மைந்தர்கள்’ என்று சொல்கிறார் — வாசகருக்குத் தெரியும், ராமனுக்குத் தெரியாது. ‘பேரார்வம் கொண்ட’ என்ற சொல்லால் விடியற்காலையில் பாடுவதற்கான ஆவல் சுட்டப்படுகிறது. ‘பிராசேதசர்’ என்பது வால்மீகியைத் தந்தையின் பெயரால் அறிமுகப்படுத்துகிறது; பின்னர் சீதையின் சபத சர்க்கத்தில் அவரே ‘நான் பிரசேதஸின் பத்தாவது மைந்தன்’ என்று சொல்வார். இவ்வாறு சர்க்கம் அமைதியாக முடிகிறது; அடுத்த சர்க்கத்தில் ராமனின் முன்னிலையில் பாடல் தொடங்குகிறது. இவ்வாறு குமாரர்களின் குருபக்தியும் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிதலும் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे त्रिनवतितमः सर्गः॥ ९३॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க