சர்க்கம்
ராமனின் அசுவமேத யாகம
குதிரையை விடுவித்தல், நைமிசத்துக்குச் செல்லுதல், அரசர்களுக்குச் சிறப்புச் செய்தல், வானரர்களும் ராக்ஷசர்களும் செய்த தொண்டு, கொடையின் மிகுதி, ஓராண்டுக்கும் மேலாக நடந்த யாகம்
முந்தைய சர்க்கத்தில் ஆணையிடப்பட்ட பொருள்கள் அனைத்தையும் முழுமையாக விரைவில் அனுப்பிவைத்த பின், பரதனின் அண்ணனான ராமன் நல்லிலக்கணங்கள் அமைந்த கிருஷ்ணசாரக் குதிரையை விடுவித்தான். ரித்விக்குகளுடன் லக்ஷ்மணனைக் குதிரைக்குப் பொறுப்பாக்கி — குதிரையைப் பின்தொடர்ந்து சென்று காக்கும்படி நியமித்து — காகுத்தன் படையுடன் நைமிசத்தை அடைந்தான். மிகவும் வியப்பூட்டும் யாகசாலையைக் கண்டு அந்த நீண்ட கைகளுடையவன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; ‘ஸ்ரீமான்’ — மிக அழகியது — என்றும் சொன்னான். அவன் நைமிசத்தில் தங்கியிருந்தபோது அரசர்கள் அனைவரும் காணிக்கைகளைக் கொண்டுவந்தனர்; ராமனும் அவர்களைப் பதிலுக்குச் சிறப்பித்தான். உணவு, பானம் முதலியவையும் ஆடைகளும் எல்லாவிதத் தேவைப் பொருள்களும் வழங்கப்பட்டன; சத்ருக்னனுடன் பரதன் அரசர்களை உபசரிக்கும் பணியில் அமர்த்தப்பட்டான். சுக்ரீவனுடன் கூடிய மகாத்மாக்களான வானரர்கள் தூய்மையோடு அந்தணர்களுக்கு உணவு பரிமாறும் பணியை மேற்கொண்டனர். விபீஷணன் பல ராக்ஷசர்களுடன் கவனத்தோடு கடுந்தவம் புரியும் ரிஷிகளுக்குப் பணியாளனாக ஆனான். மனிதருள் சிறந்தவனும் பெருவலிமையுடையவனுமான ராமன், பரிவாரங்களுடன் வந்த மகாத்மாக்களான அரசர்களுக்கு விலையுயர்ந்த கூடாரங்களை அமைக்க ஆணையிட்டான். இங்கே ஐந்து முதல் எட்டு வரையிலான சுலோகங்கள் முந்தைய சர்க்கத்தின் இறுதி நான்கு சுலோகங்களோடு ஏறக்குறைய ஒரே பொருளுடையவை — திறனாய்வுப் பதிப்பின் 7.083.005–008 என்பவற்றை அச்சுப் பதிப்பு இரண்டு இடங்களிலும் அச்சிடுகிறது; இங்கே அவற்றின் வரிசை சற்று வேறுபடுகிறது. கிருஷ்ணசாரக் குதிரை என்பது கருமான் போன்ற கருநிறமுடையது, அசுவமேதத்துக்குத் தகுதியானது என்கிறது இந்தி உரை. லக்ஷ்மணனைக் குதிரையைக் காக்க நியமித்தது அவன் எவ்வளவு நம்பிக்கைக்குரியவன் என்பதைக் காட்டுகிறது; சத்ருக்னனும் பரதனோடு அரசர்களை உபசரிப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தான். இவ்வாறு நான்கு சகோதரர்களும் யாகத்தில் தத்தம் பணியில் அமர்த்தப்பட்டனர். அசுவமேதத்தில் குதிரை ஓராண்டு காலம் விரும்பியவாறு திரிகிறது; அதைக் காப்பவர்கள் பின்தொடர்கிறார்கள்; அது எங்கெங்குச் செல்கிறதோ அங்கங்கே அரசர்கள் ராமனின் மேலாட்சியை ஏற்கிறார்கள், அல்லது போரிடுகிறார்கள். இங்கே போரைப் பற்றிய விவரிப்பு இல்லை — ராமனின் பெருமையால் அரசர்கள் அனைவரும் தாமாகவே காணிக்கைகளைக் கொண்டுவருகின்றனர். ‘ஸ்ரீமான்’ என்ற ராமனின் ஒற்றைச் சொல் அவனுடைய மனநிறைவைச் சுருக்கமாக வெளிப்படுத்துகிறது. யாகசாலையை அமைத்தது பரதனின் திறமை; ஏனெனில் அவன் முன்னதாகவே புறப்பட்டுச் சென்றிருந்தான்.
இவ்வாறு நன்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அசுவமேத யாகம் நடந்தது; லக்ஷ்மணனால் நன்கு காக்கப்பட்ட குதிரையின் சுற்றுப்பயணமும் தொடர்ந்தது. அரசருள் சிங்கமான ராமனின் அந்தச் சிறந்த, யாகங்களுள் முதன்மையான அசுவமேதத்தில் வேறு எந்த ஒலியும் எழவில்லை — ‘விருப்பப்படி கொடு, கொடு’ என்ற ஒலி மட்டுமே, இரப்பவர்கள் மனம் நிறையும் வரை. அதுவரை அந்த மகாத்மாவின் தலைசிறந்த வேள்வியில் எல்லாப் பொருள்களும் வழங்கப்பட்டன. வெல்லத்தால் செய்த பலவகைத் தின்பண்டங்களும் கண்டசர்க்கரை இனிப்புகளும் — இரப்பவர்களின் உதட்டிலிருந்து சொல் வெளிவருவதற்கு முன்பே வானரர்களாலும் ராக்ஷசர்களாலும் கொடுக்கப்பட்டுவிட்டதாகக் காணப்பட்டன. இங்கே கொடையின் வேகம் உயர்வுநவிற்சியாக வருணிக்கப்படுகிறது — வேண்டுகோள் வாயிலிருந்து வெளிவருவதில்லை, கொடையோ முன்னதாகவே கையில் இருக்கிறது. அந்த யாகத்தில் அழுக்கடைந்தவனோ, ஏழ்மையில் வாடியவனோ, மெலிந்தவனோ ஒருவனும் இல்லை. ‘சந்ததஃ’ — விருப்பப்படி — என்ற சொல், இரப்பவனின் விருப்பத்துக்கு ஏற்பக் கொடுக்கப்பட்ட கொடையைக் குறிக்கிறது — அளவுக்குட்பட்டதாகவும் அல்ல, மனமில்லாமலும் அல்ல. கொடுப்பவர்களும் வானரர்களும் ராக்ஷசர்களுமே — முன்பு போரில் பகைவர்களாகவோ நண்பர்களாகவோ இருந்தவர்கள் இப்போது ராமனின் யாகத்தில் பணியாளர்களாகவும் கொடையாளர்களாகவும் இருக்கின்றனர். ‘கொடு, கொடு’ என்ற இரட்டைக் கிளவி யாகத்தின் ஆரவாரத்தைக் காதில் கேட்கும்படி செய்கிறது; அங்கே வேறு எந்த ஒலியும் கேட்கவில்லை. ‘இதைத் தவிர வேறு பேச்சு எதுவும் கேட்கவில்லை’ என்று இந்தி உரையும் இதையே விளக்குகிறது. வெல்லத் தின்பண்டங்களும் கண்டசர்க்கரை இனிப்புகளும் இனிய உணவுகள் — இதனால் இரப்பவர்களின் உணவும் நிறைவாக இருந்தது என்பது காட்டப்படுகிறது. ‘ஒருவனும் அழுக்கடைந்தவன் இல்லை’ என்ற வாக்கியத்தில் யாகத்தின் பலன் சமூகத்தில் தெரிகிறது — வறுமை, ஏழ்மை, மெலிவு ஆகியவை முற்றிலும் அழிந்தன. ராமராஜ்யத்தின் இலட்சியம் இங்கே நுட்பமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் நிறைந்த மக்கள் சூழ்ந்த அந்த அரசனின் சிறந்த யாகத்துக்கு வந்திருந்த, நீண்ட காலம் வாழ்ந்த மகாத்மாக்களான முனிவர்களும், கொடைப் பெருக்கால் அணிசெய்யப்பட்ட இப்படிப்பட்ட யாகத்தைத் தாம் கண்டதாக நினைவுகூர முடியவில்லை. பொன் தேவைப்பட்டவன் பொன்னைப் பெற்றான்; செல்வம் வேண்டியவன் செல்வத்தையும், ரத்தினம் வேண்டியவன் ரத்தினத்தையுமே பெற்றான். இடைவிடாது வழங்கப்பட்ட பொற்காசுகள், பொன், ரத்தினங்கள், ஆடைகள் ஆகியவற்றின் குவியல்கள் காணப்பட்டன. தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்டவர்கள் இவ்வாறு சொன்னார்கள் — ‘இந்திரனுக்கோ, சோமனுக்கோ, யமனுக்கோ, வருணனுக்கோ கூட இத்தகைய யாகம் முன்பு கண்டதில்லை.’ எங்கும் வானரர்களும் எங்கும் ராக்ஷசர்களும் நின்றிருந்தனர்; ஆடை, செல்வம், உணவு வேண்டியவர்களுக்கு நிறைந்த கைகளுடன் தாராளமாக வழங்கினர். அரசருள் சிங்கமானவனின் எல்லா நலன்களும் அமைந்த இத்தகைய யாகம் ஓராண்டுக்கும் மேலாக நடந்தது; அது குன்றவும் இல்லை — அதன் சிறப்பு சற்றும் குறையவில்லை. கடைசிச் சுலோகம் மூன்று வரிகள் கொண்டது. நீண்ட காலம் வாழ்ந்த முனிவர்களின் சான்று யாகத்தின் முன்னில்லாத தன்மையை நிறுவுகிறது — பல யுகங்களைக் கண்டவர்களும் இதுபோன்ற ஒன்றை நினைவுகூரவில்லை. நான்கு உலகக் காவலர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம், தேவர்களின் யாகங்களைவிடவும் ராமனின் யாகம் சிறந்தது என்பது குறிப்பால் உணர்த்தப்படுகிறது. ‘நிறைந்த கைகளுடன்’ என்ற சொல்லால் கொடுப்பவர்களின் கைகள் ஒருபோதும் வெறுமையாக இருக்கவில்லை என்பது புலனாகிறது. இந்தச் சர்க்கத்தில் கதையின் நகர்வு குறைவு, வருணனையோ மிகுதி — அடுத்த சர்க்கத்தில் வால்மீகியின் வருகையால் கதை மீண்டும் தொடரும். ‘பொன் தேவைப்பட்டவன் பொன்னைப் பெற்றான்’ என்ற வாக்கியத்தால், ஒவ்வொரு இரப்பவனின் விருப்பமும் தனித்தனியே நிறைவேற்றப்பட்டது என்பது அறியப்படுகிறது — எவன் எதை விரும்பினானோ அவன் அதைப் பெற்றான். ‘குன்றவில்லை’ என்ற சொல்லால், ஆண்டின் இறுதியிலும் கொடையின் உற்சாகம் குறையவில்லை என்பது சுட்டப்படுகிறது; இதுவே யாகத்தின் நீடித்த பெருமை.
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे द्विनवतितमः सर्गः॥ ९२॥