॥वाल्मीकिरामायणम् உத்தர காண்டம் · சர்க்கம் 91

உத்தர காண்டம்

சர்க்கம்

அசுவமேதத்துக்கான ஏற்பாடுகள்

அந்தணர்களோடு ஆலோசனை, சுக்ரீவன், விபீஷணன், அரசர்கள், முனிவர்கள் ஆகியோருக்கு அழைப்பு, நைமிசத்தில் யாகசாலை, பொருள்களை அனுப்புதல், பரதன் முன்னதாகப் புறப்படுதல், விருந்தினர் உபசாரம்

இவ்வாறு இலனின் கதையைச் சொல்லிவிட்டு, அளவற்ற ஒளியுடைய காகுத்ஸ்தனான ராமன் தம்பியர் இருவருடன் இருந்தபடி லக்ஷ்மணனிடம் மீண்டும் அறம் தழுவிய இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான் — ‘வசிஷ்டரையும் வாமதேவரையும் ஜாபாலியையும் காசியபரையும், அசுவமேதத்தை முன்னிட்டுக் கருதும் எல்லாச் சிறந்த அந்தணர்களையும் — இவர்கள் அனைவரையும் வரவழைத்து ஆலோசித்த பின், லக்ஷ்மணா, நல்லிலக்கணங்கள் நிறைந்த குதிரையைக் கவனத்தோடு அவிழ்த்து விடுவேன்.’ முந்தைய சர்க்கத்தின் கதையே இந்த முடிவுக்குக் காரணம் — அசுவமேதத்தால் இலன் ஆண்மை பெற்றதுபோல, ராமனும் அந்த யாகத்தால் உலக நன்மையை விரும்புகிறான். ராகவன் சொன்ன அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, விரைந்து செயல்படும் லக்ஷ்மணன் அந்தணர்கள் அனைவரையும் அழைத்து ராகவனிடம் காட்டினான். தேவனைப் போன்றவனும், தங்கள் பாதங்களை வணங்கியவனும், எளிதில் வெல்ல முடியாதவனுமான ராகவனைக் கண்டு அந்த அந்தணர்கள் ஆசிகளால் அவனைப் பூஜித்தனர். கைகூப்பிய ராகவன் அந்தணர்களுள் சிறந்த அவர்களிடம் அசுவமேதம் பற்றிய அறம் தழுவிய சொல்லைச் சொன்னான். ராமனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, அந்த அந்தணர்கள் அனைவரும் காளைக்கொடியுடைய சிவனை வணங்கி, எல்லா வகையிலும் அசுவமேதத்தைப் போற்றினர் — இந்தச் சுலோகம் திறனாய்வுப் பதிப்பில் இல்லை; ஆனால் அசுவமேதம் சிவனுக்கு உகந்தது என்று சொல்லப்பட்ட முந்தைய சர்க்கத்தோடு தொடர்புடையது. அந்தணர்களுள் முதன்மையான அவர்களின் அசுவமேதம் பற்றிய அற்புதமான சொல்லைக் கேட்டு ராமன் மிகவும் மகிழ்ந்தான். அரசனும் அந்தணர்களின் பாதங்களில் வணங்குகிறான், கைகூப்பிப் பேசுகிறான் — இது ராமனின் அறப்பற்றும் பணிவும். யாகம் அரசனின் விருப்பத்தால் மட்டுமன்றி அறிஞர்களின் ஒப்புதலோடேயே தொடங்கப்படுகிறது என்ற மரபு இங்கே காக்கப்பட்டுள்ளது. வசிஷ்டர் முதலிய நான்கு முனிவர்கள் அயோத்தியின் அரசப் புரோகிதர்கள்; முன்பு முடிசூட்டலிலும் அவர்கள் இருந்தனர்; ஆகவே அவர்களே முதலில் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். ‘கவனத்தோடு’ (ஸமாதினா) என்ற சொல்லால் ராமனின் எச்சரிக்கை உணர்வு சுட்டப்படுகிறது. இவ்வாறு முதல் பகுதி ஆலோசனையோடும் ஒப்புதலோடும் நிறைவுபெறுகிறது.

அவர்கள் செயலுக்கு ஒப்புதல் அளித்ததை அறிந்து ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் சொன்னான் — ‘நீண்ட கைகளை உடையவனே, மகாத்மாவான சுக்ரீவனுக்குச் செய்தி அனுப்பு — “காட்டில் வாழும் பெரிய பல வானரர்களோடு பெருவிழாவைக் கண்டு மகிழ வா, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.” ஒப்பற்ற வீரமுடைய விபீஷணனும் விருப்பம்போல் செல்லும் பல அரக்கர்கள் சூழ அசுவமேதம் என்ற பெருவேள்விக்கு வரட்டும். என் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரும்பும் பெரும்பேறுடைய அரசர்களும் தங்கள் பரிவாரத்தோடு யாகபூமியைக் காண விரைந்து வரட்டும். வேறு நாடுகளுக்குச் சென்றுள்ள, அறத்தில் நிலைபெற்ற அந்தணர்கள் அனைவரையும் அசுவமேதத்துக்கு அழை. நீண்ட கைகளை உடையவனே, தவச்செல்வர்களான முனிவர்களும், வேறு நாடுகளில் உள்ள இருபிறப்பாளர்கள் அனைவரும் தங்கள் மனைவியரோடு அழைக்கப்படட்டும்.’ இங்கே போர்க்காலத்தில் உதவிய ராமனின் நண்பர்கள் — வானரர்களும் அரக்கர்களும் — முதலில் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; பிறகு அரசர்கள், பிறகு அந்தணர்களும் முனிவர்களும். இந்த வரிசை ராமனின் நன்றியுணர்வைக் காட்டுகிறது — இக்கட்டில் உதவியவர்கள் விழாவிலும் முதன்மையானவர்கள். ‘பெருவிழாவைக் கண்டு மகிழ’ என்ற சொல்லால் யாகம் வெறும் சடங்கல்ல, அனைவரும் மகிழும் தருணம் என்று சுட்டப்படுகிறது. ‘மனைவியரோடு’ என்ற அடைமொழியால் அந்தணர்களின் மனைவியரும் அழைக்கப்பட்டனர் என்று தெரிகிறது. திறனாய்வுப் பதிப்பிலும் இந்தச் சுலோகங்கள் உள்ளன; ஆனால் அங்கே ‘நரவ்யாக்ர’ (மனிதருள் புலியே), ‘தர்மபராயணா:’ (அறத்தில் பற்றுடையோர்), ‘மஹர்ஷய:’ (மகரிஷிகள்) போன்ற பாட வேறுபாடுகள் உள்ளன. ‘விருப்பம்போல் செல்லும்’ என்ற அடைமொழி அரக்கர்களின் விருப்பப்படி பயணிக்கும் ஆற்றலை நினைவூட்டுகிறது; அதனால் அவர்கள் தொலைவிலிருந்தும் விரைவில் வர முடியும். இவ்வாறு மூவுலகின் பிரதிநிதிகளும் யாகத்துக்கு ஒன்றுகூடுகிறார்கள் என்று கவிஞர் காட்டுகிறார். செய்திகளை அனுப்புபவன் லக்ஷ்மணனே.

ராமன் மீண்டும் ஆணையிட்டான் — ‘அவ்வாறே தாளம் போடுவோரும், சூத்திரதாரிகளும், நடிகர்களும், நடனக் கலைஞர்களும் அழைக்கப்படட்டும். நீண்ட கைகளை உடையவனே, கோமதி நதிக்கரையில் நைமிசக் காட்டில் மிகப் பெரிய யாகசாலை அமைக்க ஆணையிடு; அந்த இடம் ஒப்பற்ற புனிதமானது அல்லவா. எங்கும் சாந்தி கர்மங்கள் தொடங்கப்படட்டும். ரகுநந்தனா, நூற்றுக்கணக்கான அறமறிந்தோர் நைமிசத்தில் யாகங்களுள் சிறந்த அந்த ஒப்பற்ற பெருவேள்வியை அனுபவித்து நிறைவு பெறட்டும். வந்திருக்கும் இந்த மக்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்து, வளம்பெற்று, முறைப்படி மதிக்கப்பட்டுத் திரும்பிச் செல்வார்கள்; அறமறிந்தவனே, விரைவில் மக்களை அழை.’ இந்த நான்கு சுலோகங்கள் திறனாய்வுப் பதிப்பில் இல்லை; இவை வல்கேட் பாடத்தின் விரிவே. நைமிசாரண்யம் புராணங்களில் மிகப் புனிதமான தலமாகப் புகழ்பெற்றது; ஆகவே யாகத்தின் இடம் அங்கே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அயோத்தியில் அல்ல, காட்டில் யாகம் — இதனால் வால்மீகியின் ஆசிரமம் அருகில் இருப்பது சாத்தியமாகிறது; அதுவே பின்னர் குசன், லவன் வருகைக்குக் காரணமாகும். ‘மகிழ்ந்து, வளம்பெற்று, மதிக்கப்பட்டு’ என்ற மூன்றும் விருந்தோம்பலின் முழுமையைக் காட்டுகின்றன — உணவால் மகிழ்ச்சி, தானத்தால் வளம், உபசாரத்தால் மதிப்பு. ‘சாந்தி கர்மங்கள்’ என்ற சொல்லால் யாகம் இடையூறின்றி நிறைவுபெறுவதற்கான சாந்தி விதானம் சுட்டப்படுகிறது; இந்தி உரையும் ‘சாந்தி விதானத்தைத் தொடங்கச் செய்’ என்று சொல்கிறது. நடிகர்களையும் நடனக் கலைஞர்களையும் அழைப்பதால் யாகம் ஒரு விழாவாகவும் ஆகிறது — அறச்செயலும் மக்களை மகிழ்விப்பதும் ராமனின் அரசில் சேர்ந்தே நடைபெறுகின்றன. நூற்றுக்கணக்கான அறமறிந்தோரின் வருகை யாகத்தின் நம்பகத்தன்மையைக் கூட்டுகிறது.

‘பெரும் வலிமையுடையவனே, பருமனான அரிசி நூறாயிரம் வண்டிச் சுமைகளும், எள்ளும் பயறும் பத்தாயிரம் சுமைகளும் முன்னே செல்லட்டும்; கடலை, கொள், உளுந்து, உப்பு ஆகியவையும், அவற்றுக்கு ஏற்ற அளவில் நெய், எண்ணெய் முதலிய கொழுப்புப் பொருள்களும், சுருக்கமாக அரைக்கப்படாத சந்தனம் முதலிய நறுமணப் பொருள்களும்; பொன்னும், நூற்றுக்கு மேற்பட்ட பல கோடிப் பொற்காசுகளும் — பரதனை முன்னிட்டுக் கவனத்தோடு முன்னே செல்லட்டும். இடையிடையே கடைவீதிகளும், நடிகர், நடனக் கலைஞர் அனைவரும், சமையல்காரர்களும், எப்போதும் இளமைப் பொலிவுடைய பல பெண்களும்; பரதனோடு படைகளும் முன்னே செல்லட்டும்; நகரப் பெரியோர்கள், சிறுவர்கள், முதியோர்கள், மனவொருமை கொண்ட அந்தணர்கள், கைவினைஞர்கள், தச்சர்கள், கருவூல அதிகாரிகள், வணிகர்கள், என் தாய்மார் அனைவரும், இளவரசர்களின் அந்தப்புரங்கள், என் மனைவியின் பொற்சிலை, தீக்ஷையிலும் யாகச் சடங்குகளிலும் வல்ல அந்தணர்கள் — இவர்களை முன்னிட்டுப் பெரும்புகழ் உடைய பரதன் முன்னே செல்லட்டும்.’ இங்கே பொருள்களின் விரிவான பட்டியல் — தானியங்கள், செல்வம், மக்கள் — யாகத்தின் பெருமையைக் காட்டுகிறது. ‘என் மனைவியின் பொற்சிலை’ என்ற சொல் நெஞ்சைத் தொடுவது — சீதை கைவிடப்பட்டாள், இருந்தும் தர்மபத்தினியின் இடத்தில் பொன்னாலான சீதையின் சிலையே யாகத்தில் வைக்கப்படுகிறது; ராமன் வேறு மனைவியை ஏற்கவில்லை. பரதனின் தலைமை இருமுறை (21, 25) சொல்லப்பட்டுள்ளது — அவனே எல்லாவற்றையும் ஒழுங்கமைப்பவன். திறனாய்வுப் பதிப்பில் கடலை முதலியவற்றின் வர்ணனையும், பெண்களும் சமையல்காரர்களும், படைகளின் புறப்பாடும் காணப்படவில்லை; ‘ஸமாதினா’ (கவனத்தோடு) என்பதற்குப் பதிலாக ‘மஹாமதி:’ (பேரறிவாளன்) என்ற பாடம் உள்ளது. ‘பருமனான’ (வபுஷ்மதாம்) என்ற அரிசியின் அடைமொழி அதன் பருமனையும் வெண்மையையும் சுட்டுகிறது. இவ்வளவு செல்வமும் தானியமும் யாகத்தில் தானம் செய்வதற்காகவே, அரசனின் இன்பத்துக்காக அல்ல — இது தான தர்மத்தின் மகிமை. தாய்மாரும் யாகத்தைக் காணச் செல்கிறார்கள்; அதனால் குடும்பத்தின் முழுமை காட்டப்படுகிறது. இவை அனைத்தாலும் அயோத்தியின் செழிப்பும் குறிப்பால் உணர்த்தப்படுகிறது.

பிறகு மனிதருள் சிறந்த, பெரும் வலிமையுடைய ராமன், பேராற்றல் மிக்க அரசர்களுக்கும் அவர்களின் பரிவாரத்துக்கும் விலையுயர்ந்த தங்குமிடங்களையும் — வாழ்விடங்களையும் துணிக் கூடாரங்களையும் — அமைக்க ஆணையிட்டான். மகாத்மாக்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தவர்களுக்கு உணவும் பானமும் ஆடைகளும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன. அப்போது சத்ருக்னனோடு பரதன் புறப்பட்டான். சுக்ரீவனோடு மகாத்மாக்களான வானரர்களும் அப்போது வந்துசேர்ந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் சிறந்த அந்தணர்களுக்கு உணவு பரிமாறினர் — இந்தி உரை இதை ‘வானரர்கள் … அந்தணர்களுக்குச் சமையல் உணவு பரிமாறும் பணியைச் செய்தனர்’ என்று விளக்குகிறது. விபீஷணனும் பல அரக்கர்களும் பெண்களும் சூழ, கடுந்தவமுடைய மகாத்மாக்களான முனிவர்களைப் பூஜித்தான். போரில் ஆயுதம் ஏந்திய வானரர்களும் அரக்கர்களும் இங்கே யாகத்தில் பணியாளர்கள் — இது ராமராஜ்யத்தின் அமைதிக்கான அடையாளம். ஒரு சிறப்பு — இந்த நான்கு சுலோகங்கள் திறனாய்வுப் பதிப்பின் 7.083.005–008 சுலோகங்களின் வல்கேட் வடிவம்; இவை அடுத்த சர்க்கத்திலும் (92.5–8) சற்று வேறுபட்ட பாடத்தோடு மீண்டும் அச்சிடப்பட்டுள்ளன. ஆகவே இந்தச் சர்க்கத்தின் முடிவில் பதிப்பில் மீண்டும் வரும் ஒரு பகுதி காணப்படுகிறது. சுக்ரீவனும் விபீஷணனும் தாமே சேவையில் ஈடுபட்டனர் — இதனால் அவர்களுக்கு ராமனிடம் உள்ள பக்தி அரசு பெற்றதைவிடப் பெரியது என்று தெரிகிறது. இவ்வாறு யாகத்துக்கான முன்னேற்பாடுகள் முடிந்தன; அடுத்த சர்க்கத்தில் குதிரையை அவிழ்த்துவிடுவதும் யாகம் தொடங்குவதும் வர்ணிக்கப்படும். ‘அப்போது பரதன் புறப்பட்டான்’ என்ற சொல்லால் பரதன் முன்னதாகப் புறப்பட்டான் என்று தெரிகிறது; ராமன் பின்னர் அடுத்த சர்க்கத்தில் குதிரையை அவிழ்த்துவிட்டு நைமிசத்துக்குச் செல்வான். அரக்கர் குலப் பெண்களும் சேவையில் பங்கேற்றனர் என்பது ஒரு சிறப்பு. இவ்வாறு விருந்தோம்பலின் ஏற்பாடு எல்லா வகையிலும் முழுமையடைந்தது.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे एकनवतितमः सर्गः॥ ९१॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க