॥वाल्मीकिरामायणम् உத்தர காண்டம் · சர்க்கம் 41

உத்தர காண்டம்

சர்க்கம்

புஷ்பகம் மீண்டும் வருதலும் ராமராஜ்யத்தின் மகிமையும்

குபேரன் அனுப்பிய புஷ்பகத்தின் சொல், ராமன் அதை வழிபட்டு அனுப்பிவைத்தல், பரதன் வருணிக்கும் ராமராஜ்யத்தின் வியத்தகு மகிமை

கரடிகளையும் வானரர்களையும் ராக்ஷசர்களையும் அனுப்பிவைத்தபின், நீண்ட கரங்களுடைய ராமன் சகோதரர்களோடு இன்புற்றவனாக இனிதே மகிழ்ந்திருந்தான். பிறகு ஒருநாள் பிற்பகல் நேரத்தில் சகோதரர்களோடு அமர்ந்திருந்த பெரும் பிரபுவான ராகவன் வானிலிருந்து ஓர் இனிய குரலைக் கேட்டான் — ‘இனிய ராமா, இனிய முகத்தோடு என்னைப் பார். பிரபுவே, குபேரனின் மாளிகையிலிருந்து வந்த புஷ்பகம் என்று என்னை அறி.’ விமானம் தானே பேசுவது வியப்புக்குரியது; யுத்த காண்டத்தில் ராமனை இலங்கையிலிருந்து அயோத்திக்குக் கொண்டுவந்த அதே விமானம்தான் இது. ‘மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உன் ஆணையை ஏற்று நான் செல்வம் அளிப்பவனின் (குபேரனின்) மாளிகைக்குச் சேவைசெய்யச் சென்றேன்; அவனும் எனக்கு மறுமொழி கூறினான்.’ முன்பு ராமன் புஷ்பகத்தை அதன் உரிமையாளனான குபேரனிடம் திருப்பி அனுப்பினான் — பிறர் பொருளை வைத்திருக்கக் கூடாது என்பது அவனுடைய அற உணர்வு. இப்போது அதுவே மீண்டும் வந்துள்ளது. பிற்பகல் அமைதியான நேரம்; பணி முடிந்ததும் சகோதரர்களோடு ஓய்வு — அப்போதுதான் இந்த அற்புதம் நிகழ்கிறது. குரல் வானிலிருந்து வருகிறது, கண்ணுக்குத் தெரியும் உருவம் இல்லை — புஷ்பகம் முதலில் ஒலியால் தன்னை அறிவிக்கிறது, பிறகுதான் காணப்படுகிறது. ‘ஸௌம்யேந வதநேந’ (இனிய முகத்தோடு) என்பது விமானத்தின் வேண்டுகோள் — முன்பு என்னை வேறொருவனுக்குக் கொடுத்த தலைவன் மகிழ்ந்த முகத்தோடு என்னை மீண்டும் ஏற்கட்டும் என்று. ஆகவே விமானத்தின் சொல்லில் பணிவும் நம்பிக்கையும் தெரிகின்றன. ராமனின் ஆணையை விமானமும் பின்பற்றுகிறது — அவனால் ஆணையிடப்பட்டு அது குபேரனிடம் சென்றது; குபேரனின் ஆணையால் மீண்டும் ராமனிடம் வந்தது.

குபேரன் புஷ்பகத்திடம் சொன்னான் — ‘வெல்ல முடியாத ராக்ஷசர் தலைவன் ராவணனைப் போரில் கொன்று, மகாத்மாவான அரசன் ராகவன் உன்னை வென்றுவிட்டான். தீய உள்ளம் கொண்ட அந்த ராவணன் தன் கூட்டத்தோடும் மைந்தர்களோடும் உறவினர்களோடும் கொல்லப்பட்டதால் எனக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று. இனியவனே, இலங்கையில் பரமாத்மாவான ராமனால் நீ வெல்லப்பட்டாய்; ஆகவே அவனையே சுமந்துசெல் என்று நான் உனக்கு ஆணையிடுகிறேன். ராகவ குலத்தை மகிழ்விப்பவனும் உலகுக்கே புகலிடமுமானவனை நீ சுமக்க வேண்டும் என்பதே என் மேலான விருப்பம்; கவலையின்றிச் செல்.’ வெல்லப்பட்ட பொருள் வென்றவனுக்கே உரியது என்ற க்ஷத்திரிய அறத்தின் விதியைக் குபேரனும் ஏற்கிறான். புஷ்பகம் மீண்டும் சொல்கிறது — ‘மகாத்மாவான செல்வம் அளிப்பவனின் ஆணையை ஏற்று அத்தகைய நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; தயக்கமின்றி என்னை ஏற்றுக்கொள். செல்வம் அளிப்பவனின் ஆணையால் நான் எல்லா உயிர்களாலும் வெல்லப்பட முடியாதவனாக, உன் ஆணையைப் பின்பற்றியபடி, என் ஆற்றலால் எல்லா உலகங்களிலும் உலவுவேன்.’ இங்கே ராவண வதத்தில் குபேரனின் மகிழ்ச்சி இயல்பானதே — ராவணன் அவனுடைய சகோதரனாக இருந்தும் அவனுடைய அரசையும் விமானத்தையும் பறித்துக்கொண்டான். இந்தப் பகுதியின் கடைசிச் சுலோகம் திறனாய்வுப் பதிப்பில் காணப்படவில்லை. ‘நிர்விஶங்க: ப்ரதீச்ச’ (தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொள்) என்ற சொல்லால் ராமனின் முந்தைய தயக்கமும் நீக்கப்படுகிறது — இப்போது உரிமையாளனின் அனுமதியோடே விமானம் வந்துள்ளது; ஆகவே ஏற்பதில் குற்றமில்லை. ‘லோகஸ்ய ஸம்யாநம்’ என்ற சொல்லால் விமானம் உலக நலனுக்காகப் பயன்படும் என்பது சுட்டப்படுகிறது. குபேரனின் சொல்லில் ‘பரமாத்மனா’ (பரமாத்மாவால்) என்ற அடைமொழி ராமனின் தெய்விகத் தன்மையைச் சுட்டுகிறது — தேவர்களும் அவனைப் பரமாத்மா என்று அறிவார்கள். புஷ்பகம் ராமனின் ஆணையைப் பின்பற்றுவதாகவும் எல்லா உயிர்களாலும் வெல்லப்பட முடியாததாகவும் இருக்கும்; ராவண வதத்துக்கான நன்றியுணர்வால் குபேரன் இந்த அருளை அளித்தான்.

புஷ்பகத்தால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பெருவலிமை கொண்ட ராமன் மீண்டும் வந்த விமானத்தைக் கண்டு சொன்னான் — ‘விமானங்களில் சிறந்த புஷ்பகமே, அப்படியானால் உனக்கு நல்வரவு. செல்வத் தலைவனின் இசைவால் எங்களுக்கு நடத்தையில் குற்றம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.’ குபேரனின் அனுமதியோடு ஏற்பதால் பிறர் பொருளை ஏற்ற குற்றம் ஏற்படக் கூடாது என்பது ராமனின் கவலை. பிறகு நீண்ட கரங்களுடைய ராகவன் பொரி, மலர்கள், நறுமணப் புகை ஆகியவற்றால் புஷ்பகத்தை வழிபட்டுச் சொன்னான் — ‘செல்; நான் நினைக்கும்போது வா. இனியவனே, சித்தர்கள் செல்லும் வழியான வானில் தங்கியிரு; வருத்தம் அடையாதே. விரும்பியவாறு திசைகளில் செல்லும் உனக்குத் தடை ஏற்படாதிருக்கட்டும்.’ ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று சொல்லி, ராமனால் வழிபடப்பட்டு அனுப்பிவைக்கப்பட்ட அந்தப் புஷ்பகம் தான் விரும்பிய திசைக்குச் சென்றது. இவ்வாறு நல்லியல்புடைய அந்தப் புஷ்பகம் மறைந்ததும் கதை பரதனின் சொல்லை நோக்கிச் செல்கிறது. ராமன் விமானத்தைத் தன் இன்பத்துக்காக வைத்துக்கொள்ளவில்லை; தேவைப்படும்போது மட்டுமே நினைப்பான் — இது அவனுடைய பற்றின்மையின் அடையாளம். விமானமும் உணர்வுடையதாகக் கருதப்படுகிறது; ஆகவே அதனுடைய ‘வருத்தமும்’ போக்கப்படுகிறது. பின்னர் சம்பூக வதத்தின்போது இதே புஷ்பகத்தை ராமன் நினைப்பான். வழிபாட்டுப் பொருள்கள் — பொரி, மலர்கள், நறுமணப் புகை — தெய்வ வழிபாட்டுக்குரிய உபசாரங்களே; ஆகவே ராமன் விமானத்தைத் தெய்வம்போல மதிக்கிறான். ‘ஸித்தாநாம் கதௌ’ (சித்தர்கள் செல்லும் வழியில்) என்பது சித்தர்கள் உலவும் வான்வழி; அங்கேதான் விமானத்தின் இருப்பிடம்.

பரதன் கைகூப்பி ரகுகுலத்தை மகிழ்விப்பவனிடம் சொன்னான் — ‘வீரனே, தெய்வ இயல்புடைய நீ ஆட்சி செய்யும்போது மனிதரல்லாத உயிர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பேசுவதைக் காண்கிறோம் — விமானமும் மனிதனைப்போலப் பேசுகிறது. மனிதர்களுக்கு இந்த ஒரு மாதத்துக்கு மேலான காலம் நோயின்றிக் கழிந்தது. ராகவா, முதிர்ந்த உயிர்களுக்கும் மரணம் வருவதில்லை; பெண்கள் நோயின்றி மகப்பேறு அடைகிறார்கள்; மனிதர்கள் அழகிய உடலுடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். அரசே, நகரில் வாழும் மக்களின் மகிழ்ச்சி மிகுந்துள்ளது; மேகம் உரிய காலத்தில் அமுதம்போன்ற நீரைப் பொழிந்து மழை பெய்கிறது. காற்றுகளும் இதமான தொடுகையோடு இன்பமாகவும் மங்களமாகவும் வீசுகின்றன. மனிதர் தலைவனே, நகரில் நகரமக்களும் நாட்டுமக்களும் — இத்தகைய அரசன் நமக்கு நீண்டகாலம் இருக்க வேண்டும் — என்று சொல்கிறார்கள்.’ பரதனால் சொல்லப்பட்ட இந்த மிக இனிய சொற்களைக் கேட்டு அரசர்களில் சிறந்த ராமன் மகிழ்ச்சியடைந்தான். இங்கே ராமராஜ்யத்தின் இலட்சியம் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது — மக்களின் உடல்நலம், நீண்ட ஆயுள், நல்ல மகப்பேறு, உரிய காலத்தில் மழை, இயற்கையின் இணக்கம், மக்களின் மகிழ்ச்சி. அரசனின் அறத்தால் இயற்கையும் அருள்கிறது என்பது பழைய நம்பிக்கை. கடைசிச் சுலோகம் ஆறு அடிகளுடையது — ‘கதயந்தி புரே…’, ‘ஏதா வாச:…’, ‘ஶ்ருத்வா ராமோ…’ என்ற மூன்று பாதிகள் ஒரே எண்ணில் உள்ளன. பரதனின் சொல்லில் ‘விபுதாத்மநி’ (தெய்வ இயல்புடையவன்) என்ற அடைமொழி ராமனின் தெய்விகத் தன்மையைச் சுட்டுகிறது; இது வல்கேட் பதிப்பின் பாடத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. நகரமக்களின் விருப்பம் ‘இத்தகைய அரசன் நீண்டகாலம் இருக்க வேண்டும்’ என்பது — இதுவே அரசனுக்கு மேலான புகழ்ச்சி. இங்கே ராமனின் மகிழ்ச்சி தனிப்பட்டது அல்ல; மக்களின் இன்பத்தால் விளைந்தது. இவ்வாறு சர்க்கத்தின் முற்பகுதியில் தெய்விக விமானம், பிற்பகுதியில் மக்களின் இன்பம் — இரண்டுமே ராமராஜ்யத்தின் பயன் என்று கவி காட்டுகிறார். பரதன் தானே அரசை அடைக்கலப் பொருளாகக் காத்தவன்; ஆகவே அவன் வாயிலிருந்து வரும் ராமராஜ்யப் புகழ்ச்சி தனிச்சிறப்பாக மனத்தைத் தொடுகிறது. இந்த இன்பத்தின் பின்னணியிலேயே அடுத்த சர்க்கங்களில் சீதையைத் துறக்கும் துயரம் நிகழும்.

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये उत्तरकाण्डे एकचत्वारिंशः सर्गः॥ ४१॥

பிழையைத் தெரிவிக்க

மூல சுலோகங்களுடனும் பதவுரையுடனும் படிக்க